ორისთვისაა ეს სოფელი:
ბებო-ბაბუსთვის,
დედ-მამისთვის,
ვარდ-ბულბულისთვის...
მეც ხომ ორი ვარ, -
ერთი,
მაგრამ გ ა ო რ ე ბ უ ლ ი.
მიყვარს, როდესაც საკუთარი ჩრდილი დამყვება,
როცა მზე ჩადის,
ანდა
ტყუის მაჯის საათი...