ალუბლის ბაღი სოფელში
ერთი პატარა ქოხმახით,
(მომცრო თითებზე თამაში)
მოგონებების ოთახში
  გავლიეთ ლხინი დარდებით
  დადგა სამოცდაცამეტი,
  (დირბულაცა ვსვით სამობით)
  ბიჭები ვზარდეთ კერკეტი
მაგვარი კაკლის,ძლიერნი
აღსავსე უფლის რწმენით და
(ტუჩდაფარული ულვაში)
ვაჟკაცობას რომ მშვენიდა,
  ურმის საკოჭი ჭაპნებით
  შეკრული ტივი ვაცურეთ
  (სიცოცხლის ნამეჯუდარში)
  შენ ჩემი თავი გარგუნე...