შენ
                გაჩნდი ჩემში
                ისე უცებ
                მიმაპყრობინე მე
                გრძნობა მუცელს.
                შენ მაგრძნობინე
                ახალი სუნთქვა
                უკვე გადაწყდა
                შენ გაჩნდე უნდა!
                დამაწყებინე
                მე ფიქრი მასზე
                რომ დედა გაგზრდის
                უკეთესს სხვაზე.
                შეცვალე უკვე
                გეგმა მომავლის
                აქ,გულთან მესმის
                ხმა გზად მომავლის.
                გავა ცოტა დრო
                დაიწყებ ფაჩუნს
                გადმომცემ გრძნობებს
                უსიტყვოს და ჩუმს.
                უმალ გავიგებ
                და გულთან თითქოს
                მოიპარება
                ქურდივით სითბო.
                ხშირ-ხშირად მახსენებ,
                მახსენებ შენს თავს,
                წარმოდგენებში,
                სიზმრებში გხედავ.
                მუცლის კუთხეში
                მომაბჯენ ფეხებს
                და ხტუნვას იწყებ
                რომ იგრძნობ ჩემს ხელს.
                ვარჩევ სახელებს
                ყველაზე უცხოს
                რა მოგიხდება
                ყველაზე უფრო.
                ერთად ვალაგებ
                პატარა შარვლებს
                და ვეფერები
                შენს კბილა ბავშვებს.
                მოდის ბოლო თვე
                და დასაწყისი
                სულ პირველი დღე,
                შენი-საწყისი.
                და გავიგონებ
                შენს პირველ ბგერებს,
                შენს სუნს შევიგრძნობ
                ტკივილის მერე.
                აი,მოვიდა ივნისის ოთხი
                სამი საათი,შუადღის სითბო
                ქვეყნიერებას მოევლინები
                ამაზე ფიქრი ტკივილებს მიხშობს.
                და...უკვე გაჩნდი
                სამი კილო ხარ
                დანახვისასვე მივხვდი
                მიყვარხარ!
                შენი ნახვისას ვფიქრობ
                მხოლოდ ერთს
                მორჩა,მე ჩემს ბიჭს
                ვარქმევ გაბრიელს!