თამარ, თარაშმა ენგურს შეტოპა,
დედებს შვილები რწმენით უზრდიათ,
ჩვენ საამაყოდ ისიც გვეყოფა,
რომ ვართ ქვეყნიდან გამსახურდიას.

თამარ, სოხუმში ისევ გაწვიმდა,
კვლავ მონატრების გვიდგას წუთები,
ჩვენ დაბრუნება! - სხვა რამ არც გვინდა,
დადგება დრო და ჩავეხუტებით

მათ, - ვისაც ჩვენი სითბო სწყურია,
ხარ მთის შველივით ნაზი, მწყაზარი,
მწამს: გაიხარებს დიოსკურია
და გაბრწყინდება რწმენის ტაძარი.