ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

ვითომ თანაუგრძნობენ ქალებს კაცები,
როცა
მათ ნაცვლად წერენ,
ან იმეორებენ :-
"თავიდან  ალბათ ცოტა მეტკინება ხოლმე.
მერე შევეჩვევი".
თითქოს პირველ აქტს
მათთვისაც არ მოეტანოს  მცირე ტკივილი.
(თუ, რა თქმა უნდა
ვინმე გარღვეულთან არ დაიჭირეს საქმე.)
მაგრამ თავად,
საგულდაგულოდ მალავენ იმ სისუსტეს,
რომელიც ქალში
მათთვის ასე მიმზიდველია.
სწორედ ამიტომ მგონია ,
რომ კი არ თანაუგრძნობენ,
ამით ტკბებიან.
იხსენებენ რა...
რას იხსენებენ თავად იციან...

თავის დანდობა არ მჩვევია,
უფრო თქვენ გინდობთ.
ანუ წერას ვწყვეტ ამ თემაზე,
შესაბამისად,
ზიზღს გარიდებთ
და გულის რევას.
რადგან ჩემი ქვეყანა,
ყველაფერში მსხვერპლს თხოულობს,
საკუთარ თავსაც
ვერ იპოვი ადამიანი
და როგორც იწყებ,
ისე ამთავრებ,
ანუ ზიზღით და გულის რევით.