გამოუჭამეს ღმერთს გული და შენდობა სთხოვეს... ყოფა არყოფად ჩაუთვალეს ჯვარზე გაკრულსაც! განთიადები გარდასახეს იმიერ მკვდრეთით, და პური ჩვენი არსობისა, სთხოვეს საზრდოთა... თანა შინ ღმერთო ,შემოსულო ჩემსა საწუთროს , ალიონების ნათებისას გხედავ და გხატავ. მადლობელი ვარ შენს ჯვარცმაშიც გული რომ გგულობს, და შეუნდობელს, რასაც იქმნენ პატიობ მათაც.
