არასდროს წახვიდე....
  მელოდე ისევ იმ ადგილზე....
ოდესმე მეც მოვალ....

არასდროს წახვიდე....
  დარჩი ისევ შენს თავში...
ოდესმე გაგიგებ....

ვიცი, ყოველთვის შენ მეყვარები.
  ვილეტედან გამოქცეული შიშველი ვირბენ შენს გულზე -
                  სიმწვანეზე...

იყო დრო, ერთსა და იმავეს ვაკეთებდით.

არ მჯერა.....

                        სიმართლის თქმის დროა...
მწარე
  წითელ-ყვითელი ფოთლები გულზე გეცემიან და მე მეფარვიან
სირცხვილის დასანახად...

გათავდა სულში კოკაინი....
    გავიდა სიგიჟე!
გავიდა დრო
გავიდა წლები

გავიდა!
  გავიდა!
      გავიდა!

მარტოობას სძინავს.
      ნაცრისფერად წვიმს...
სველდება...

ტუჩები - შენით, თვალები - ჩემით...

          ჩაფიქრებული სიცივის მწუხარე ბინდი...
მიტოვებული მარტოობის კვნესა და წვიმა....

მე შენს ტუჩებზე დამადნა ცრემლი...
      დრო როგორ გავიდა.....

    ეს სიგიჟესთან, მიტოვებულ, დამონებულ სიგიჟესთან მარტო ყოფნას ჰგავს...
მეც ხომ გიჟი ვარ..
მეც ხომ მეწყინა...
ჩავფიქრდი...
შემცივდა...
მომწყინდა.....

არ მინდოდა რომ გული მეტკინა...
სიცოცხლე მსურდა...
სიმწვანეში...
კოკაინში...
გვირილებსა და იებში...

გრძნობ გულზე ჩემს სხეულს?
როგორ შეიძლება, მოგბეზრდეს სიღრმე.... ჩაწვდომა... გაფრენა....

ეს სიახლოვეა.... სიგიჟესთან.... გათავებულ კოკაინთან.... მეშვიდე გრძნობასთან...

      ახლა მე ვიცი!
არის რაღაც კავშირი მათ შორის....

რამდენი ხანია...
რა დიდი დროა....
რა სიშორეა....

თუ თქვენ მითიხართ, დახურეთ კარი!
აღარავის ველი...
დავბრმავდი...
დავმუნჯდი...

მე მხოლოდ ბავშვი ვარ!
  პატარა ბავშვი...
        შენთვის....

არავინ არის ასე მარტო და ასე შმაგი.....

მეშვიდე გრძნობა...
    მე ვიცი....

ჩემთვის...
შენთვის...
        კოკაინი...
    კავშირი...
სიგიჟე...
  სიმწვანე....

კითხვებს....
მიღწევა!

და......

23.10.08