რ-ს

ახლა,  როცა სიკვდილი მიწოლილა
შენს ჩაღამებულ თვალებთან,
ყველაფერი ნაღდი უნდა იყოს;
ისეთი ნაღდი,
როგორიც თავად სიკვდილია.
მაინც ვკეკლუცობ და სიყმაწვილეს ვუხმობ
ოცი წლის წინანდელი სიხარულიდან.
იქ, სადაც შენი თმის შოლტები მიღიმიან,
ურჩი თვალები და სიცოცხლის სიყვარული
აღმა მიუყვება ნაპირს
–ახლა გამხმარი თმის ღერები მშოლტავენ და
მზარავს გაყინული დარდი.
მოდით მეგობრებო,
სიკვდილის სარეცელთან
ყველაფერი ნაღდი უნდა იყოს...
სიკვდილივით  ნაღდი.