...  ...  ... 

ის  წამი  ჰგავდა
        ლიბრგადაკრულ  თვალთა  ახელას...
სიკვდილიც  იმ  წამს   
        თამაშივით  გახდა  იოლი...
იმ  ხილვის  შემდეგ   
        ზეცაც  სულ  სხვა  ჟინით  ახელებს
სულს  -  ეჭვის  ღრუბლის  რომ  არ  შერჩა 
        ფთილაც  ფიორი...

იმ  ხილვის  შემდეგ 
        იდუმალი  ნუგეში  დარჩა,
უჩამიჩუმოდ  აჩქამებულ 
        გულს  ამოკრული...
და  თუ  მანამდის 
      სიხარული  არც  კი  მაჩნევდა,
ლამის  ხიფათიც 
        დამიზავდეს  უკვე  მოყვრულად...

იმ  ხილვის  შემდეგ
        ბინდბუნდებში  დუმილჩამდგარი
დაისიც  უცხოდ  გააცისკრეს
      ცისკრის  ჩიტებმა...
და  საცოდავად  გაცრეცილი 
      ბაცი  ცარგვალიც
ოქროცურვილმა  ვარსკვლავებმა 
      ციმციმ  მოჩითეს...

იმ  ხილვის  შემდეგ
        ჩემს  დილასაც 
                სხვა  მზე  ათენებს     
სხვა  ჰანგთ  ასმენენ 
      ყურთაც  ჩემთა
              ქნარნი  ცათანი...

                                1986.