მესტუმრე სახლში ...
ალბომებად დალაგებული მოგონებები
გადმოვალაგოთ.
ძარღვებგამშრალი ნაკვალევი
კრძალვით ვუკოცნოთ
და თეთრ რაშებად წამოქოჩრილ
ლურჯ ფიქრთა ტალღებს
ერთად ვუწამლოთ.
შევუხორცოთ
წითელ ღარებად შეპარული
სურვილთა ბადე.

მესტუმრე სახლში ...
გადმოვალაგოთ ნაბიჯ-ნაბიჯ
ყელს მობჯენილი ყველა სიტყვა,
უკლებლივ ყველა,
და არ დავტოვოთ არცერთი მალვით:
გაყინული, დაუდევრობით დაფარული,
ადრე უთქმელი,
ახლა ცრემლებად ამოვთქვათ და
კოცნით გავათბოთ..

მესტუმრე სახლში
მხოლოდ ერთხელ,
მერე კი თუნდაც,
დიდი ხნის მერე,
წლობით უნახავს
ცაში მეწვიე...