ცხოვრება გვიგებს გრძნობებს შორის ახალ ჯებირებს,
მადასაც უკვე ვერ აღმიძრავს შენი “ბლესკი” და
გაცვეთილ დღეებს ადევნებულ მსხვერპლად შეგწირე,
რომ ჩემი თავი კიდევ ერთხელ გამომესყიდა,

მერე წავედი და ფიქრებთან დაგტოვე მარტო,
გადაგიკეტე ჩემი გულის ყველა სარქველი,
და დაგიტოვე მხოლოდ ერთი, ეული “რატომ”,
დახურულ ფანჯრებს და კარს მიღმა დარჩა სათქმელი...

დღეს ყველა სითბოს, მოგონებებს ვამისამართებ,
ჯანდაბაში და გულგრილობას ავანსად გაწვდი,
ყველა ალერსი, ყველა კოცნა გაგისამართლე,
და განშორების ცივსისხლიან კოცონზე დაგწვი.