ლომის ოქროს ქანდაკება, რომელიც ძვ.წ. III-ათასწლეულის მეორე ნახევრით თარიღდება, წნორის მახლობლად, ერთ-ერთ ყორღანში ანუ თეფაშია ნაპოვნი. თვითონ წნორის განაშენიანებას საფუძველი რკინიგზის მშენებლობამ ჩაუყარა XIX საუკუნის ბოლოს. ამ ადგილას ადრე ვეებერთელა წნორის ხე მდგარა, რომლის ძირში წყაროს წყალი ამოჩუხჩუხებდა-თურმე. რკინიგზის სადგურს ახლაც „წნორის წყალი“ ჰქვია, მაგრამ სადღაა წყალი? ზაფხულობით წნორი გავარვარებულ ჯამს გავს, რომელსაც თავზე ალმური ასდის! სამაგიეროდ ღვინოები გამოდის საუკეთესო ამ მხარეში. წინააღმდეგი არ ვიქნები თუ „წნორის წყალს“ სახელი შეეცვლება და დაერქმევა ახალი სახელი – „წნორის ღვინო“.

                                    თვალებში შუქი მომემატა,
                                    მუხლებში – ძალა!
                                    წნორის ღვინოს ვეზიარე
                                    და გავსპეტაკდი!
                                    . . . . . . . . .
                                    ქიზიყს ვსტუმრობდი!

2010 წლის 10 იანვარი.