გინდა მომეფერო?
მერე რაღას უცდი,
ხელებს ისტერიკა უკვე დაემართათ,
გუშინ ჩამოყრილი სველი სარეცხიდან
თბილი შეგრძნებები ისევ აფერადდა.
გინდა ავიჩემოთ?
მწიფე ალუჩები,
და მწვანეს ყვითლად შემოვეწეროთ
სადღაც ალაგალაგ ყავისფერ წერტილებს
ხალებს დავარქმევ და ისე შევიფეროთ
როგორც გაზაფხულმა.
გინდა ჩავირბინოთ?
თხელი კიბეები,
თხელი, უწვრილესი ძაფისგან ნაქსოვი
ოღონდ ყაისნაყმა,ერთი  თვალი სადღაც
ჩვენთვის ჩააგდო და უნდა ავიცილოთ.
გინდა ვიგუნდაოთ?
მშრალი გრძნობებისგან,
ყელში ამოსული ვისროლოთ სიტყვები,
ფოლადის წრთობისგან დაჭიმულ ხელებზე
სითბო გარქოვანდა, ვეღარ ვეგუები...
გინდა მომეფერო?
ვხედავ მოიცალე...
ხელებს ისტერიკამ უკვე გაუარა
ახლა შენი სიტყვა, შენი გაღიმება
ფერადი კადრებით, მხოლოდ დასურათდა.