შენ- მათხოვარი, მე-მათხოვარი...
სახლებზეც უხვად დანათოვლარი...
გასათხოვარი,განათხოვარი...
თანთ საცმელებიც ნანათხოვარი...

კისრის ზარღვები,ხმელი წარბები...
ღიმილიც ისე განაწამები...
მირბის წუთები...მირბის წამები...
და ცრემლიანი ეს წამწამებიც...

მესუნთქები და მეყვავილები...
სულის კუთხეში შეყვანილები...
მე გავიქცევი,გამომეკიდე...
და ყელზე მაგრად ჩამომეკიდე!

ჰო მათხოვრები...ჩვენ,მათხოვრები!
ნეტავი ვის რას ვემათხოვრებით?