9.09.2009

ვისკი... ხილის ასორტი... მე და შენ და მუსიკა...
ერთმანეთს შევყურებთ და ვისკს ვწრუპავთ... ხმას არცერთი ვიღებთ... თვალებით ველაპარაკებით ერთმანეთს და იმაზე მეტს ვგებულობთ ერთმანეთზე, ვიდრე ეს საუბრით შეიძლებოდა გაგვეგო...
გიცქერი და კმაყოფილი... ვისკს, მუსიკის რიტმზე ხილს ვაყოლებ...
შენი სიმშვენიერე ვისკივით იღვრება ჩემს სხეულში და მათრობს... ვგრძნობ რომ მართლა ვთვრები...
ვისკი გამჭვირვალე ჭიქიდან შენი თვალებივით მიყურებს და უხერხულობა რომ დავფარო ჭიქა პირთან მიმაქვს და ვწრუპავ... სვენებ-სვენებით... არ მინდა ვისკი დამთავრდეს...
რამდენიმე ჭიქის მერე, უკვე მართლა მთვრალი ვარ ვისკითაც და შენი თვალების სითბოთი...
შენსკენ ვიხრები, მინდა ყურში რაღაც გითხრა...
შენც იხრები ჩემსკენ...
არ მახსოვს რას გეჩურჩულები, მაგრამ ეხლაც დღესავით მახსოვს... თუ როგორ შემოაბრუნე უეცრად თავი და... ჩვენი ტუჩები ერთმანეთის პირისპირ აღმოჩნდნენ...
მერე, მახსოვს, რაღაცის თქმა დავაპირე და.... ისევ შენი ტუჩების სიტკბომ გამითბო სხეული...
მერე... მერე იყო ისევ ვისკი, მე და შენ და მუსიკა... და ის მარადიულობა, რისთვისაც სიცოცხლე სიცოცხლედ ღირს...