სასაცილოა წარსულისკენ გახედვა....მტკივნეულად სასაცილოა...გახედავ და ... ხედავ იმას,რაც უკვე გამქრალია...ის შენი აღარ არის...შენი ცხოვრება სულ სხვაა...მარტო რჩები....სადღაც შორიდან უყურებ წარსულის თითოეულ წამს...შენს მიერ თითოეულ ნათქვამ სიტყვას...კინომცოდნესავით უყურებ შენი ცხოვრების წარსულს...მკაცრი ხარ...რეჟისორივით მკაცრი..."ის აქ არ უნდა მდგარიყო,შენ ეს არ უნდა გეთქვა..." ცხოვრება კინო კი არის,მაგრამ შენ გამოცდილი რეჟისორივით არ აზროვნებ,ის ექსპრონტია...გაოგნებული უყურებ შენს მიერ გადაღებულ ფილმს და ზოგჯერ გული გწყდება..."ამას შევასწორებდი,ამას ამოვჭრიდი,ამას ასე გადავიღებდი..." მაგრამ ეს ცხოვრებააა....ფილმივით ცხოვრება და არა ფილმი...არც შენ ხარ ამ ცხოვრებაში რეჟისორი,რომ ეს კადრი დაამონტაჟო,ამოჭრა...ეს ფილმი მიდის,მიდის და მხოლოდ გონებაში შეგიძლია გადასხვაფერება,კადრის ამოჭრა თუ სულ გაუქმება... ცხოვრებაში არა...გულიდანაც კი შეგიძლია ამოჭრა,მაგრამ უნდა აღიარო,ცუდი რეჟისორი იქნებოდი...თითოეული ამოჭრილიდან ნაკუწი რჩება...ცუდი რეჟისორი ხარ... ფილმი "წარსული" დამთავრდა...ბრუნდები და მიდიხარ...შენ ახლა სხვა ფილმს უნდა უყურო...არ დაგაგვიანდეს...დაიწყო...ერთადერთი ფილმი,რომელიც სულ გადის "აწმყოა"...ოღონდ არ დაიგვიანო... "წარსულმა" არ მოგჭრას თვალი...არ დარჩე იქ...შემობრუნდი...თითოეული აწმყო ხომ წარსულია...მომავალი კი აწმყო...არ დარჩე,წამოდი...უკვე იწყება... ერთად ვუყუროთ...მოდი...