მე ჩემი თბილისი მიყვარს გაგიჟებით,
მე მის გარეშე ერთ წუთსაც ვერ გავძლებ,
მისით ვცოცხლობ და მისითვე ვსულდგმულობ,
მე მის სიყვარულს ვერასდროს ვერ ავღწერ.
მე ჩემი თბილისი მიყვარს გაგიჟებით,
მის ქუჩებს, აივნებს, აღმართს თუ დაღმართებს,
მტკვრის ხედს ვუცქერ, თუ ბუნებას ვაკვირდები,
გულში მეღვრება მართლაც სიამაყე.
მე ჩემი თბილისი მიყვარს გაგიჟებით,
ჩემი ბებერი, ჭაღარა მთაწმინდა,
ღმერთო, ნუ მომიშლი თბილისში სიარულს,
სხვას არასა გთხოვ და არცა რა მინდა.