მე
@@@

ძღვნად ლელა ლაჩაშვილს (ექსპრომტი)

დაღამდა...  საჯიხვეებში
სიმღერა ისმის აღარა.
ქალ, ამდენ შაირობაში
გამაგრევია ჭაღარა...
მგონია ჩვენი გულები
მამულზე ფიქრმა დაღალა!!!

ლელა
@@@

ჭაღარას ჭკუა არა აქვს,
თმას მხარზე ვიშლი დალალად...
საჯიხვეს ჯიხვი უხდება,
ქალსა ნამუსი, ალალად.
ასაკს ყოველთვის ამშვენებს
მხნეობით დარდის ატანა,
მტერთან მახვილით დახვედრა.
მეგობრის ჭირში გატანა.
ნუ გაჩუმდები შაირით,
ან დამეთანხმე ან არა.

მე
@@@

მიხარის, ქალო ლელაი
ვაჟას ენით რომ საუბრობ.
შენი ლექსებით გამთბარა
ჯიხვ-არწივების საუფლო.
მო, შემოსძახე სიმღერა,
რომ გაჰკიოდეს ნაღარა.
მჯერა, აკაკის არ იყოს
``გულს ვერ გაგიტეხს ჭაღარა`` .

ლელა
@@@

კრასკა-საღებავ ბევრია,
არ გავეხვევი შარშია...
ის დრო არაა მთიელნი,
თმას რომ იბანდნენ შარდშია.
შენ შამოგევლოს ლელაი..
მაგ გავლა-გამოვლაშია..

მე
@@@

ცაზე მზე ამოიწვერა,
წუთისოფელი ფლიდია.
ზოგი ქეთევან არი და
ზოგი კიდევა მინდია...
ამ ოხერ გულში უფალო,
სიკეთის ცეცხლი მინთია!!!

ლელა
@@@

სიკეთე სითბოს ასხივებს,
ასეთი ერგო მისია.
სადაც შენი თქვა სათქმელი
არ დაივიწყო სხვისია.
ბოროტება რომ ურჩევნის
ვინც ჯოჯოხეთის ღირსია,
ენის მაგივრად ნაკელი,
ხორხამდე უდევთ პირშია.
კოვზით თაფლიც რომ აჭამო
ცუდობას არ მაიშლიან.

ია-ია
@@@

(მთის მოტივებზე)
ვაჟო სადა ხარ?



ვაჟო სადა ხარ, გულისავ,
რატომ არ გამამაისებ?
შენ ოღონდ სადმე გამოჩნდი,
ალად აგინთებ აისებს...
გულის ჭრილობა გამეხსნა,
მალამო უნდა ნაისრევს...
რომელ ყვავილთან მღალატობ?_
ეჭვები ხრავენ ნაფიქრევს...
ხან სულ გივიწყებ დამზრალი,
ხან ვნება შენკენ მამიქნევს...
იასამნებმაც იფეთქეს...
კვირტებად დასკდა ატმის ხე...
მოდი და ფრთხილად შემეხე,
ჩუმად შემიხსენ საკინძე...
ჯერ მკერდს მიბნიე, მერე კი
ატმის ფურცლებად ამკინძე...


მე
@@@

ია-იას

აქა ვარ, ქალავ სულისავ,
ქალაქს ვაგდივარ ბეჩავი.
ყოილო სიყვარულისავ,
გაიშლებოდე ნეტავი...
იხარე ვარდო გულისავ,
იყავ მარადის ნეტარი!!!