აღდგებიან შვილები მშობლების
                                                        წინააღმდეგ და დახოცავენ მათ.


არც დღე იყო და არც ღამე,
არც მზე იყო და არც მთვარე,
არც იყო  იყო და არც არა იყო,
არც ჭირი იყო და არც ლხინი იყო,
არც ქატო იყო და არც ფქვილი იყო,
არც დედა იყო და არც მამა იყო.

ძე იყო - ნაძუძარი და ნათილისმარი.
ძე იყო - ნაქები და ნაქეიფარი.
ძე იყო - სასჯელი თვალუხილავი.
ძე იყო - სიძულვილის თავშესაფარი.

და რაც სიბნელეში ილაყბა -
სიბნელეშივე დაიმარხა.
და რაც ყურით მოისმინა -
გულში იქადაგა.

(უხილავნი ხედავენ,
ხეიბრები დადიან,
მკვდრები დგებიან,
ღატაკებს ეხარებათ).

ძე იგი - შეცდომილი და ნაკაცარი.
ძე იგი - ნაშობი და ნაბუშარი.
ძე იგი - ნაყოფი ნაყანები.
ძე იგი - სათოფედ ნათოფარი.

ჰეი, მამაო!
ვინაიდან ასეთი იყო შენი ნება-სურვილი.

...ასეთი იყო შენი ნება-სურვილი.
...იყო შენი ნება-სურვილი.
...შენი ნება-სურვილი.
...ნება-სურვილი.

ნება თუ სურვილი!