უკვე  მერამდენედ-ერთი ტირის,მეორე გათბობს...

                                                                                      უკვე მერამდენედ....
  იმ (ერთს)ატკინე და გაგეტირა-მეორე იცინის...
  ჭროღა თვალები,  მარღი თვალებია ჩემი-ჭაობს ადარებენ,
  თქმა ავიწყდებათ- უბრალოდ, ფერია მწვანე-მშვიდი.არ ღელავს.-ჭაობის
  ფერი...
  არავის ახსოვს- გამჭვირვალე  -სიწმინდე მისი.

          მშვიდად ვარ,ახლა სად ხარ???
  თვალებში- "ჩემ-შინ.."
  ფშვინავ.... მე გისმენ..
  დამვსებია მე უმალ მზერა -ვერ დაგინახო! ვერ მოგისმინო!


            ავიტან?? ჰოჰ! გამეღიმა....მომენათე-(ოღონდ ფუტკრისფრად)-თვალებით- ჩვენით!!!-რადგან მწვანე და ყავისფერი-ჩვენია,ჩვენი!!!!! მწვანე და შენფერი-თაფლის "იერი"--შენი...დიდხანს გიცქირე,
მოგესალმე-გაგეღვიძა?-მშვიდობისაო!!!
გათენებულა!

  "მარღი" დამიძახე!-მერე რა, ვიყო-შენ დაინახე-სხვა-და .................სხვა
ფერის -ჩემი თვალები!
  შენ კი..ვიცი,იცი...
სხვამ უნდა იცოდეს?????? -ჩემი თვალებისფერი-"სხვა და სხვა-ფერი"...............................