ხელში მეჭირა იების კონა,
      მხარზე მტრედივით მეჯდა ზაფხული.
      ცვარი ბუნების ხსენი მეგონა,
      აპრილის ხატი– მზე მეწამული.
      როცა ღვთისმშობლის თეთრი ცრემლიდან
      მე დავინახე ჩემი მამული.
                     
                                        ზაალ ჯალაღონია