უკვე მერამდენე იქსი საათია
მზემ რომ დედამიწას, თვალი აუხილა,
უკვე მერამდენედ ცაზე გადადიან,
უკვე მერამდენედ მიწას გაუფრთხილდა
ღრუბლები...შენ რომ გვანან,
შენს ხასიათს რომ ადენენ ციდან
და როგორც გლეხი,- დაგვალულ ყანას
მეც უშენობას ტკივილით ვიტან.
და მაინც ვიტან...შენი გულისთვის
მთელს სივრცეს შენთვის ვატარებ მხრებით
და გაჩენილი სულის წყურვილი,
როგორც ზღვა თევზით-ივსება შენით.
უკვე მერამდენე შენი საათია,
უკვე მერამდენედ შენთვის დავიხარჯე,
ჩვენი ოცნებები ისევ გადადიან
ლურჯი აისიდან,- წითელ დაისამდე.