ერთბაშად ძნელია დაიჯერო, მაგრამ
თქვენ ყველანი ღმერთები ხართ.
თქვენ ყველანი, რომლებიც მოდიხართ ჩემი პოეზიის საღამოზე
და უსმენთ ჩემს ლექსებს, ან არ უსმენთ
და ისინიც კი, რომელთაც საერთოდ არ გაუგიათ,
ვინ ოხერი ვარ,
ღმერთები არიან.
მერე რა, რომ ეს ამბავი ჯერ არ იციან,

სამაგიეროდ ეს ვიცი მე
და გეუბნებით, რომ
თქვენ ყველანი ღმერთები ხართ,
აი, ის ქალიც, ფეშენებელურ სხეულს რომ მოაქანავებს,
ღმერთია და ჯერ არ იცის.
აი, ის კაციც, ყოველ ახალ წელს ტელევიზორიდან რომ გვილოცავს
და ქვეყნის გამთლიანებას ამაოდ გვპირდება,
ღმერთია და ჯერ არ იცის.
აი, ეს გოგო,
გიგაბაიტიანი ძუძუებით,
ღმერთია და ჯერ არ იცის.
აი, ის რედაქტორიც, სამსახურიდან რომ გამაგდო და მშიერი დამტოვა,
ღმერთია და ჯერ არ იცის.
აი, ის ბიჭიც, არალეგალურ სიზმრებს რომ ხედავს,
ღმერთია და ჯერ არ იცის.

რაღა დაგიმალოთ და,
მეც ღმერთი ვარ,
ოღონდ მე...…ვიცი.