გუშინ გავიცანი,
გოგომ გამიცინა,
თმები ჩავუწანი,
დალალ-კავის წინა.
რაღაც უხერხული,
ტრფობის მაგიერი,
ჩემი საუბარი,
გაითვალისწინა.
თვალი ჩავუკარი,
ჰოდა გამიცინა,
კოცნა დავუპირე,
ისევ გამიცინა,
ხოხმა, საუბარი,
ბაგა ბაღის წინა,
კოცნა, ჩახუტება,
ისევ გამიცდინა.
ხელი შევაჩეჩე,
ხელი შემაჩეჩა,
ალბათ გრძელმა ღამე,
ასე გაირბინა.
ისევ თავის ჩეჩვა,
გრძნობა და მიჩვევა,
მორიგ ბნელმა ღამემ,
რიხით გაირბინა.
დისკო, რხევა ტანის,
ჰაერს გავატანე,
სომხურ “ცავატანის”,
სუნთქვა ავიტანე.
ხელი ავატარე,
მერე ჩავატარე,
მშრალი შემომხედა,
ბოღმით ავიტანე.
კოცნა დავუპირე,
ისევ გამიცინა,
მთელი იმედები,
მყისვე გამიცდინა,
მშრალი შემოხედვა,
ისევ ავიტანე,
ასე გავიტანე,
ალბათ მთელი ღამე.
მაგრამ ცავატანის
გულში ჩახუტება,
ვცან და მთელი ტანის,
ვიწყე მობრუნება.
გუშინ გავიცანი,
გოგომ გამიცინა,
კოცნა ჩახუტება,
ისევ გამიცდინა!