მთვარეა გარეთ ახლა ღამეა,
შენზე ფიქრები ისევ მაწამებს,
და ეს ცხოვრება დიდი გამაა,
შენც ჩემზე ფიქრში დახრი წამწამებს.



ვუყურებ მთვარეს შენს თავს მახსენებს,
შენი ხატება, სულ თვალწინ მიდგას,
თითქოს შენა ხარ, ახლა მთვარე და,
მინდა  გიყურო  ძალიან  დიდხანს...



მონატრებული ამ სიცივეში,
მთვარეს მე ჩუმად ვეჩურჩულები,
რომ რაღაც გრძობით გადაჯაჭვულა,
სიცოცხლით სავსე ჩვენი გულები.



მთვარეც თავს მიხრის ნაზად მნებდება,
თითქოს  შემოდის  ჩემში  ფერებით,
და სიყვარული კვლავ იბადება,
ასე მგონია დავიფერფლები!