რაღაც იდუმალი შენში იმალება,
თითქოს სიყვარულიც შენში დააბიჯებს,
სახე შეგიტრუსა გულის აალებამ,
სადღაც დაბნეული ცაზე მიაბიჯებ.

ქარს კი მიყვებოდა ჩემი სინანული,
სადღაც ღრუბლებს გაცდა შენი მდუმარება,
ახლა გეფერები მკრათალი სიყვარულით
და დროს ვწუხვარ აჰყვა მძაფრი მოგონება.

მერე დავიქჩოქებ შენს წინ ცრემლიანი,
შეგთხოვ პატიებას, მაგრამ არ მკარდულობ
ცაზე ვაწერ ფაქრით "ძლიერ შემიყვარდი"
მერე გულს გიხატავ ღრუბლით -არ ნახულობ.

ხოდა რაღა დამრჩა ახლა საფიქრალი,
მარტო ცრემლებს ვუთმობ, დროის ნეტარებას,
სადღაც კუთხის ბოლოს უკრავს როიალი,
მერე შენზე ფიქრიც აღარ მეკარება.