ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

1...
საცოცებელს და საცალოს... ნუ წამაწყდები წაწალო...
.....................................................................................
მინიავობდა ქარი... იყო მწვირე და წვიმა...
სად დამეკარგე წილო... შენც თუ სხვებივით მწირავ...
სურას  გიგავდა ყელი... ბადრი პირამდე გედგა
სულ მთლად დაგლიე გოგო... როგორც თეთნულდის ელდა...
ჩამოვეწვეთე უფალს... შენი ცრემლი ვარ ღვთისა
ჩემსას გიყვები თორემ... აბა რა ვიცი სხვისა...
ნაწყვეტს ნაწყვეტად ვამბობ... გზაც ეგეთი მაქვს ციცქა
შენი ღვარი ვარ შამბის... მოვუტანივარ ცის ქარს...
......................................................................................
ბიჭო, ეგ ქარი მე ვარ ... უფლის წილი ვარ ციცქნა...
ეხ ნეტა მიწის რომ ვარ... ოდესმე მართლა ცის მქმნა...
შენი გულისა... ჯობდა... გულის ლამაზი მღერი
ცაზე ცა გადაჯოგდა... ცაით მოგხვია ხელი...
შენი გულისა... ნანა... დაგუბებული მღერი
ცის ყელს დასმული დანა... წითლად თქრიალი ჩქერის...


2...
ეს შენ გაგიმარჯოს ცისთვალება
ნეტა იცოდე მე რა მაწვალებს...
შენი ოცნებების მიცვალება
და იქ გულზე რასაც დაგაწვავენ...


3...
ნუ აფართხალებ მაგ ორაგულებს
თევზაობაში არ მყავს ბადალი...
გოგო ძუძუ გაქვს საორაკულე
გულებს ვიჭერ და თევზი რა არი...


4...
გაიშრიალებ გაიშლი ალებს
და შიშით ივლი როგორც შეშლილი...
უარს რად გეტყვით შველივით ქალებს
ადამის ძე ვარ... ადამის შვილი...


5...
პირამიდის პირ მიდის... ფრთამკრთალი მთვარე მიდიის...
და ფრთის სიშორე, რომელიც მისდევს ისე დიდია...
ნიავზვავივით ჩამოგორდა მსუმბუქი სევდა  თვალმთის იქიდან...
ისევ მივქარავ... ქარის ქიმზე მთვარე ჰკიდია...


6...
იდგა გარდასახვის უხმო პანტომიმად...
მითხრა: ძუძუებში ლექსის ატომი მაქ...


7...
მეთვრამეტე საუკუნე: პალე როიალი...
ბონაპარტე დიოგენესავით მიიწვიეს როიალთან...
საუცხოოა საღამოზე მადამ როიალი...
არ ცხრებიან როიალისტები...


8...
ცა გაცდა მწუხრს... თენება წუხს...
წამი წამს ჩადრს მოსტაცებს: შრიი...
სიშიშვლე ცის ცას ცრეცს და სუსხს
ფანტელში შვლის კამარად შლის...


9...
გოგო მაგრად მოგიბია
აქეთ-იქით მწიფე ბია...


10...
ფიქრი უმაზე და ყოფნა უმად
და უმადური ფატუმის წერა...
მასწავლე ღმერთო ცხოვრება ჩუმად
რომ სადაც შენ ხარ იქ გავჩნდე ხელად...


11...
და ზღვის შხეფებში შეცურა ალმა
როგორც ელფებმა იციან ხოლმე...
და ზღვამ მღვრიე და მოღვრილმა ხალმა
ცვართა ქაშურით გაავსო მოლი...
ქალი გაიხდის სირცხვილს  და  ტალღის
ტალმაში შეშლილ ვარსკვლავეთს ითრევს...
ზღვიდან ამოდის შიშველი მთვარე
მთვარე შიშის და წითელი ფითრის...
და მერე ხვდები ღამისთვის ვინ თრთის
ვის სურს გაჩუქოს ალმეთი ქართა...
გავუკვირდებით ჩვენ ორნი მილეთს...
მოხვალ და მკითხავ: რა დაგვემართა?


12...
აივაზოვსკის ზღვას ვსრუტავ ახლა
ის შენს მთვრალიან ძარღვებს მაგონებს...
ბავშვური ტანის უეცარ ფართხალს
ვეღარ ვიმეტებ სამონაზონედ...


13...
და ჩემი თვალებიც
მუნჯდებიან
ჩუმი დაკარგული
სიტყვებივით...