მთელი ცხოვრება ერთი რამ მტანჯავს:
-რატომ არავინ მე არ მეჩვევა..?....
კარგია,, :)

გეკამათები და სიტყვებს ვხარჯავ,
რომ სიყვარული არის შეჩვევა.
მთელი ცხოვრება ერთი რამ მტანჯავს:
-რატომ არავინ მე არ მეჩვევა..?

მოეწონა არტეს:)

დაახლოებით ის გავიფიქრე, რაც არმენმა დაწერა
თუმცა გაკრთა რაღაც, საკუთარიც.

გეკამათები და სიტყვებს ვხარჯავ,
რომ სიყვარული არის შეჩვევა.
მთელი ცხოვრება ერთი რამ მტანჯავს:
-რატომ არავინ მე არ მეჩვევა..? :)

ძალიან ლამაზი ლექსია, იგრძნობა პოეტური პოტენციალი. ვაღიარებ, რომ მოლოდინი გამიმართლდა, ამაზე ნაკლებს არც მოველოდი ავტორისგან და მიხარია!
ახლა შენიშვნებს რაც შეეხება: ბევრად უკეთესი იქნება, თუ ავტორი ზმნურ რითმებს აღარ მიმართავს უკიდურესი საჭიროების გარეშე. საილუსტრაციოდ კი შეგვიძლია მესამე სტროფი ავიღოთ,რომელიც ყველაზე სუსტია, ჩემი აზრით, ლექსში: ვხარჯავ-მტანჯავს სუსტი წყვილია ჩემი აზრით, შეჩვევა-მეჩვევა სარითმო წყვილი კი ერთი სიტყვისგან ნაწარმოებია (ჩვევა) და მე პირადად რამეს მოვუხერხებდი აუცილებლად.
მოკლედ წარმატებები, მეგობარო და გულით მიხარია შენი აქ გამოჩენა, რადგან ბევრს გაიგებ და ბევრსაც გაითავისებ.

კაეშანი აღარ კაი?

:)))

გმადლობთ...:)

ლამაზია