ზეცას, მოღუშულს და ნესტიანს
ადევს მთვარე, როგორც ყადაღა.
ისევ ღამდება და... სადა ხარ?..
ისევ თენდება და... სადა ხარ?..

უკვე მერამდენე წელია
ვიხდი უშენობის ბეგარას.
ისევ თენდება და... ეგ არი!..
ისევ ღამდება და... ეგ არი!..