ენგურო ჩვენო ქართველთა სისხლო

დაგვყურებს მთვარე როგორც ებგური
მთვარე ლომების პირით ნაკბეჩი
მოდის მობღავის მთიდან ენგური
გახელებული როგორც კამეჩი

კლდე დანამსხვრევი მოაქვს ლოდებად
და მთვარის შუქზე ელავს მახვილი
მისი ღაღადი ვისთვის გოდება
ვისთვის სამშობლოს სული ძახილი

მოჰქრის და იქნევს ვეება მჯიღებს
და მისი სისხლით ხეობებს ღებავს
ვერ გაუბედავთ ჭიდილი ჯიხვებს
მასთან შებმას ხომ ვერავინ ბედავს

გამხდარა ბევრჯერ ბორანი ცხენი
გახელებული ენგურის ლუკმა
სამშობლოს მთებო ცრემლია ჩვენი
არ შეგაშინოთ მეომრის ბუკმა

მე ვიცი თქვენთვის უცხოა შიში
მთებო დევების ბეჭების მსისხოვ
კლდეებო ჩვენო ნამსხვრევო გიშრის
ენგურო ჩვენო ქართველთა სისხლო