მოგონებები სასჯელია, ნილ, იშვიათად - ნუგეში.
წარსული - აწმყოს ფესვები.
მომავალი გზაშია და მოვა, ან არ.

სიცოცხლე სიზმარია.

ლოცვა, წირვა, აღსარება, ზიარება.
მონანიება ცოდვების, რომელთაც მომავალ კვირაშიც გავიმეორებთ და რელიგიის მორგება საკუთარ  ცხოვრებაზე, რომ უკვე ჩვევად გვექცა, მაშინებს, ნილ.

არ წახვიდე,
დარჩი დილამდე და ერთად გავიღვიძოთ...

მანამდე კი გავიმართლოთ თავები, ნილ,
გავამართლოთ ერთმანეთი,
მაშინ, როცა ჩვენზე უარესი ბევრია და ჩვენ უარესებზე უკეთესები ვართ (ან არც).
წავიდეთ ტაძარში და ვილოცოთ.
მერე ერთად ჩავიდინოთ ცოდვები, რომელთაც აუცილებლად მოვინანიებთ...

დარჩი, ნილ.
უშენობის მეშინია მხოლოდ და უღმერთობის.
დარჩი,
ჩემთან,
უკანასკნელ ზიარებამდე.