2014 წლის 29 ივლისი - თარიღი, რომელიც არასოდეს დაგვავიწყდება! შენ ამ დღეს გმირობა ჩაიდინე, ადამიანის სიცოცხლე გადაარჩინე!
მე - შენი სულიერი მეგობარი, ყოველგვარი გადაჭარბების გარეშე გაყენებ გურამ რჩეულიშვილისა და იოსებ ჟორდანიას გვერდით!
მათ მსგავსად შენც გვიჩვენე თავგანწირვის მაგალითი და კიდევ ერთხელ დაგვარწმუნე, რომ ადამიანის სიცოცხლის გადასარჩენად რისკზე წასვლას ყოველთვის აქვს აზრი!
შენ პოეტი იყავი, ქართველი პოეტი! ადამიანს საქციელითაც ეტყობა რომ პოეტია, შენ ჩვენ მარადიულ განძად პოეზია დაგვიტოვე, ლექსები რომლებზედაც თაობები დაიზრდებიან!
სამწუხაროა, რომ პირადად არ გიცნობდი, მაგრამ მე მაინც ნაცნობ მეგობრად გთვლიდი... ჩვენ ხომ პოეზიამ დაგვამეგობრა ინტერნეტ სივრცეში... ერთი სატკივარი გვქონდა და ერთმანეთს კარგად ვუგებდით, მიუხედავად იმისა, რომ ერთმანეთს არასოდეს შევხვედრილვართ!
შენ იმ ქალაქის მკვიდრი იყავი, რომელშიც ერთ დროს ჟიული შარტავა მოღვაწეობდა, შენც მის მაგალითს მიჰყევი და მის ნაკვალევზე იყავი შემდგარი!
შენ მთელი საქართველოს სიამაყე ხარ ოთარ, მთელ საქართველოს დააკლდი ჩემო სულიერო მეგობარო! დედაშენმა უნდა თქვას შვილი გავზარდეო, მე ქედს ვიხრი იმ ქალბატონის წინაშე, რომელმაც შენ ლამაზად აღგზარდა, ვაჟას თქმის არ იყოს: ''ლამაზად შვილის აღმზრდელი, დედა მიცვნია ღმერთადა!''
სამწუხაროდ მეტს ვეღარაფერს ვამბობ, ცრემლები მახრჩობენ! ლადოს, მირზას, ალიოშა საჯაიასა და სხვათა მსგავსად შენც ''ჭაბუკად დარჩები მარად!''

ოთარ რურუა