შვიდ საათამდე, ოთხიდან

გულში ჩრდილია, სარკისებრ,
მარტოც - ხალხთანაც მომწყინდა...
რა ნელა-ნელა გადის დღე
შვიდ საათამდე, ოთხიდან!

ცრუობენ - ხალხთან შორი-შორ!
ყველა სასტიკობს ბინდ-ბუნდში.
ხელსახოცს ვმუჭავ. მოვიშრობ -
ცრემლი, თუ ნებას მივუშვი.

თუ მაწყენინებ - შეგინდობ,
ნუ მალოდინებ - მომწყინდა!
- მოწყენილი ვარ მთელი დრო -
შვიდ საათამდე, ოთხიდან.


От четырех до семи

В сердце, как в зеркале, тень,
Скучно одной — и с людьми...
Медленно тянется день
От четырех до семи!

К людям не надо — солгут,
В сумерках каждый жесток.
Хочется плакать мне. В жгут
Пальцы скрутили платок.

Если обидишь — прощу,
Только меня не томи!
— Я бесконечно грущу
От четырех до семи.

---------------------------------------------------------------------------------------------

მარინა ცვეტაევა

ვით მარჯვენა და მარცხენა ხელი

ვით მარცხენისთვის მარჯვენა ხელი,
ახლოა ჩემი სულისთვის, შენი.
როგორც მარჯვენა და მარცხენა ფრთა
ნეტარებაში, თბილად ერთად ვართ.
ავდრდება - წვება უფსკრული ხიდად,
მარცხენა ფრთამდე - მარჯვენა ფრთიდან!

Марина Цветаева

Как правая и левая рука

Как правая и левая рука,
Твоя душа моей душе близка.
Мы смежены, блаженно и тепло,
Как правое и левое крыло.
Но вихрь встает - и бездна пролегла
От правого - до левого крыла!