ფიქრი რამ ამეკვიატა
არ მახუჭინებს თვალებსა,
ჩამოწოლილა პირქუში
ცუდს რასამ მოასწავებსა,
მნათობიც არ ჩანს ტიალი,
ემანდ, ქაჯნ არცა დამესხან,
ხელით სიათას ვისინჯავ,
უწინ ვახსენებ ხატებსა,
ლაშარის გორით მომესმის
წყალობამც გქონდეს აქეთა,
ახლა, თუნდ დელგმა მოვიდეს
ვერ გასტეხს რჯულის დამცველსა!
მზის სხივი კიდეც გაიკვლევს
გასავალს თავის გზაზედა,
მგლის შიშით ცხვრისა პატრონი
არ გასწყვეტს ფარას მთაზედა,
ჩემის გამჩენის წყალობით
ხვალინდელს დღესაც გავლექსავ.