შენ , ჩემო სევდის ყვავილო,
ვაი, რა მალე მიკვდები,
თოვლის ალერსით დაღლილო
დაჭკნები, გამიფითრდები.
იავ, ზამთარი მომწყინდა,
გულს შემომაწვა ფიქრები,
შორს გაგიტაცებს ნიავი,
გინატრებ, აღარ იქნები.
ხედავ?!- მთა- ბარი შემოსა
ამ გაზაფხულმა ფარჩებით,
მახარებს შენი შემოსვლა,
წახვალ, ტკივილად დარჩები.