ღამით თოვდა, ამიტომაც დამეძინა,
წელს ზამთარში სუსხიანი ქარია,
ამ ყინვაში, ტკბილი ძილი შემიყვარდა,
ალბათ შენი სიზმრად ნახვის ბრალია.
გაზაფხულმა შლეგი წვიმით გამაღვიძა,
შემოაღო გაყინული გალია,
ნაწვიმარის სურნელება შემიყვარდა,
ალბათ შენი სურნელების ბრალია.
ზაფხულს ნორჩი სიხალისით შევეგებე,
გაიშალა ყვავილების ალია.
ყველა ყვავილს მხოლოდ შენზე ვუყვებოდი,
ვფიქრობ შენი სილამაზის ბრალია.
შემოდგომამ კვლავ ფოთლები მომაყარა,
ამოავსო ჩემი გულის ნალია,
და ზამთრამდე თუკი ვეღარ დავიძინე,
ალბათ ისევ შენზე ფიქრის ბრალია.