ნაწარმოებები


ლ ი ლ ე - 2018     * * *     მალე

ავტორი: ელენე96
ჟანრი: პროზა
1 ივნისი, 2018


დაბადების დღე

                                      ნაწილი მეცამეტე
- შვილო საკმარისია, წამოდი შენთან სტუმარია.
- დედაა, ნახევარი საათიც და ვამთბავრებ.
- კარგი მიდი გელოდები.
  დილა იმდენად სახალისოდ დაიწყო, ალბათ ესეც უნდა გაგრძლედეს. თუ არ ჩავთილ, რომ ჩემი დაქალი, ჩემ ძმასთან ერთადაა, მე კიდე ეს, დღეს გავიგე. ლუკაც თავის სტიქიაშია, ანკას დაკვირვებით უყურებს, ესეთი მზრუნველი, არასდროს მახსოვს. მე 9 წლის ვიყავი, როცა მან დამოუკიდებელი ცხოვრება, ჩვენგან შორს გადაწყვიტა. დედას არც შეუჩერებია, მისთვის მთავარი იყო, ლუკა კარგად ყოფილიყო. ეხლა უკვე მშვიდად ვარ, თინას ძალიან მძიმე, ტვირთი ჩამოშორდა. ვიტყოდი ყველაფერი კარგად არის, მაგრამ ანკა ისეთი სულპრიზებით სავსეაა, არასდროს არ ვიცი, არაფერი მასზე პირველი. ის ყოველთვის, მარტო იღებდა გადაწყვეტილებებს, როცა უკვე ყველაფერს გააფუჭებდა, მერე პირველი ჩემთან მოდიოდა. როგორ შეიძლება ადამიანმა, საუზმეზე ამდენი ჭამოს და მაინც იძახდეს მშია. ანკა ასეთია, 16 წლიდან ისიც დამოუკიდებლად ცხოვრობს, არ უყვარს, როცა მითითებებს სხვა აძლევს. მას ურჩევნია, ჩაიდინოს ბევრი სისულელე, ოღონდ მარტო მიიღოს გადაწყვეტილება.
- ჩემი წასვლის დროა, ელე გინდა მე დაგტოვებთ სამსახურში?
- კი სანდრო დამელოდე, ანკა მოვაშორო სამზარეულოს.
- ძალიან საყვარელი დაქალი გყავს.
- აბა კარგად სანდრო, გოგოები შენთვის ჩამიარებია.
- დროებით ლუკა.
- გოგო საკმარისია წავედით, სამსახურში გვაგვიანდება.
- ვერ გავიგე ამ ბავშვს, ყველა რატო უკრძალავთ ჭამას?
- მართალი ხართ ეკა დეიდა, დაქალიც რო ვერ გაგიგებს.
- ანკა ძვირფასო ადექი, აი ეგრე კარგია.
- დედა ვერ ხედავ? სიარულიც უჭირს უკვე.
- საერთოდ არ მიჭირს, მოიცადეთ! ეკა დეიდა, განახოთ ბავშვებს, როგორ ვასწავლით გამართულად სიარულს? აი ესე....
- ღმერთო ანკა, რა სულელი ხარ.
- ეკა დეიდა მჯერა, რომ მომავალში, უკეთესად გაუგებთ ერთმანეთს.
- ანკა შვილო, ჩვენ ეხლაც, უგებთ ერთმანეთს.
- დედა არ მიაქციო ყურადღება, ზედმეტი ჭამა და სისულელებს ლაპარაკობს.
- ესეთი მხიალურება, ამ სახლში, დიდი ხანია არ ყოფილა.
- დროებით დეე, მიყვარხარ!
- მეც მიყვარხართ!
    ძლივს გამოვიყვანე ანკა სახლიდან, გეგონება წინა დღეს, ბევრი დალიაა და ეხლა, მდგომარეობიდან გამოსვლას  ცდილობს. ლუკას ერთი წუთითაც, კი არ დაუტოვებია, სანამ წამოვიყვანდი. ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ ლუკას ეხლა არ ვიცნობ, ის სულ სხვანაირია, ესეთი მზურნველი არასდოს არ მახსოვს, ალბათ იმიტომ, რომ ერთად არც გაგვიტარებია ბავშვობა.
- შეგიძლიათ, მანქანა გააჩეროთ? გული მერევა.
- ეხლა მაინც მიხვდი, რომ არ შეიძლება ეგრე უაზროდ ჭამა.
- ელე ჰო არ ჯობია, სავადმყოფოში წავიყვანოთ?
- არა იყოს, მე ესე მემართება, შევჭამ და გადამვლის.
- კიდე ჭამაზე ფიქრობ? არა წავიდეთ საავადმყოფოში.
- ელენე არ მინდა.
- აბა რა გინდა?
- მარწყვის ტორტი.
- მოდი ფთხილად, დაჯექი მივდივართ.
- სად?
- მარწყვის ტორტის საჭმელად.
- სერიოზულად?
- არა.
- ხედავთ ექიმო, ეს ელენეა დარწმუნებული ხართ, რომ ეს გიყვართ? მე არ ვარ დარწმუნებული.
- ჩაეძინა?
- კი მაპატიე დღეს, ყურადღება ვერ მოგაქციე, მოგენატრე?
- კი და ეს იმის ბრალია, ღამე რო არ მომეცი საშვალება, ისევ დავრჩენილიყავი შენს გვერდით.
- მეც ძალიან მინდოდა, მაგრამ უკვე გვიანი იყო.
- ლუკას უთარი, რომ ერთად ვართ?
- ჯერ ვერა, დილიდან შენც ნახე, რეები ხდებოდა ჩემთან.
- ამ საღამოს, რამე მოვიფიქროთ.
- ამჯერად სად მივდივართ?
- იქ სადაც, მარტო მე და შენ ვიქნებით.
- ანკა ძვირფასო, გაიღვიძე უკვე მოვედით.
- სად?
- საავადმყოფოში.
- ელე შენ აქ დაგველოდე, ანკას მე მივიყვან ექიმთან.
- მალე მოხვალ?
- კი მიდი, შენ თუ გინდა, ჩემს კაბინეტში დამელოდე.
- გელოდები, იცოდე მალე უნდა მოხვიდე.
- ელენე როგორ ხარ? წვეულებიდანაც ისე წახვედი, არაფერი მითხარი. შენ და სანდრომ იჩხუბეთ?
- კარგად დიტო, არა არ გვიჩხუბია.
- არა ნამდვილად დავინახე, სანდრო არ იყო ხასიათზე.
- თქვენ, როგორ გაერთეთ წვეულებაზე?
- კარგად, ბოლოს ეკაც ეძებდა სანდროს, ეგენი მგონი ერთად არიან.
- არა არ არიან ერთად, ადრე კი იყვნენ, მაგრამ ეხლა სანდროს სხვა ყავს.
- ვინ შენ?
- კი ის გოგო, ელენეა ვისთან ერთადაც, ეხლა ვარ.
- გამარჯობა სანდრო, სასიამოვნო დღეს გისურვებთ.
- რა უნდოდა?
- არაფერი უბრალოდ მკითხა, წვეულებიდან მალე, რატო წამოვედი.
- რა მაგის საქმეა...
- სანდრო დამშვიდდი, ანკა როგორაა?
- ანალიზები აუღეს, პასუხები როცა იქნება გვეტყვიან.
- ეხლა რა ვქნათ?
- წამოდი ყავაზე გეპატჯები.
      ყველაფერი ამ სავადმყოფოდან დაიწყო, როცა თინა პირველად მოვიყვანე, რო გითხრათ კარგად ვიცი აქაურობა მოგატყუებთ, ამ კლინიკაში მხოლოდ სანდროს კაბიეტი და რეამინაცია ვიცი. კაფე ისეთი პატარა და მყუდრო იყო, თავი ესე კარგად, პირველად ვიგრძენი. სანდრო ცდირობს, სულ ჩემი ხელი ეჭიროს, თვალებში მიყურებს, ვიბნევი და სათქმელს თავს ვეღარ ვართმევ. დამცინის არადა, სასაცილო ეს უფროა, უკვე რამოდენიმეჯერ დაუძახეს, მაგრამ ის მაინც, მე მიყურებს გამალებით.
- სანდრო ექიმო!
- ააა ჰოო.... გისმენთ, მოხდა რამე?
- ანკას პასუხები, უკვე მზად არის.
- კარგი, მოვდივართ.
- ელენე რა ხდება? ვერ ვხვდები, რა საჭირო იყო ანალიზების აღება, მე მართლა კარგად ვარ.
- ანკა მოითმინე, აი მოდის ექიმი.
- ქორწინებაში ხართ?
- არა ექიმო, გათხოვილი არ ვარ.
- ძალიან გთხოვთ, პაციენტთან მარტო დამტოვეთ.
- მე მისი, მეგობარი ვარ.
- ელენე გადი, რაც არ უნდა იყოს, ჰო იცი ყველაფერს გეტყვი.
- აბა მომიყევი, რა გაწუხებს?
- არაფერი ექიმო, ელენემ დაიჟინა და აქ მომიყვანა, თორე მე კარგად ვარ.
- რო მითხრეს, აქ მოსვლამდე გული აგერით.
- დიახ ექიმო, ეგრე მემართება ძალიან ბევრს რო ვჭამ, მაგრამ მალე მივლის.
- ანკა შენ ანალიზებმა, ორსულობა აჩვენა. შენს მდგომარეობას თუ გავითვალისწინემთ, ეს კარგი არ უნდა იყოს ხო?
- რააა? ექიმო გამორიცხულია.
- დამშვიდდით, მე შენს ექიმთან, გავაგზავნი ანალიზის პასუხებს, დანარჩენს კი, ის გეტყვით.
- ექიმო ეხლა, რა იქნება?
- მოდი ჯერ, სიმშვიდე შეინარჩუნე.
- ეხლა ამის, დრო არ იყო.
- რა მოხდა, რა გითხრა ექიმმა?
- ელენე წავიდეთ აქედან.
- კარგი წავიდეთ, მაგრამ ჯერ სანდროს ვნახავ.
- კარგი მე, ეზოში დაგელოდები.
- მაპატიეთ, რომ გაწუხებთ, სანდრო ერთი წუთით შეიძლება?
- ქალბატონო ვერ მხედავთ, პაციენთი ყავს, თქვენ რიგს დაელოდეთ.
- დეიდა მაპატიეთ, სასწრაფო რომ არ იყოს...
- მოიცადეთ მე თქვენ გიცნობს, ის გოგო არ ხართ, სანდრო ექიმის რიგს, რომ ელოდებოდით და მოულოდნელად გაიქეცით?
- ქალბატონო აქ დამელოდეთ, ცოტახანში მოვალ და დანიშულებას დაგიწერთ.
- მგონი ვიღაცაში შევეშალე.
- იეჭვიანე, აღიარე იეჭვიანე.
- სულად არა, თან ის ჰო წარსულია.
- მოდი ჩემთან, აბა რა სასწრაფო საქმეა?
- სანდრო გაიწიე,  რას აკეთებ? ხალხი გვიყურებს.
- მერე რა, ხალხო ეს ჩემი შეყვარებულია!
- სანდრო, ძალიან გთხოვ გაჩუმდი.
- რა უთხრა, ექიმმა ანკას?
- არ ვიცი, მეც სწორედ ამისთვის მოვედი, უნდა წავიდე.
- უკვე?
- კი უკვე, საღამოს გნახავ.
- თავს ძლივს ვიკავებ, რომ არ გაკოცო.
- კარგი, კარგი წავედი.
- უფროსო შეიძლება, დღეს დასვენების დღე მომცეთ? ექიმმა უნდა დაისვენოთო.
- ოჰჰ ანკა, და რა გჭირსო ექიმმა?
- არ ვიცი, რაღაც მგონი ვერ გააკეთეს სწორედ, ან სხვი სისხლში აერიათ.
- რა აერიათ, ვერაფერი ვერ გავიგე, ნორმარულად ამიხსენი რა გითხრა?
- კარგი ოღონდ დამპირდი, რომ დარტყამას არ ეცდები, ნუ ეგაც არ შეიძლება.
- ეს ის არის, რაც მე მგონია?
- არა რა გეუბნები, რაღაც შეეშალათ.
- მგონი მართლა შეეშალათ.
- წამოდი გავარკვიოთ, ლაბორატორიაში ავიდეთ, მეც დავაკვრდები, სანამ გამოიკვლევენ.
- ყოჩაღ, ანკა გამოსავალი იპოვე, ეხლა რას აპირებ?
- არ მინდა ბავშვი.
- რას ქვია არ გინდა, ბოლოს და ბოლოს ჩემი ძმიშვილიცაა, რააა? ეხლა რა ვთქვი? ანკა მოდი აქ, უნდა მოგკლა!
- არა, არა არ შეიძლება ჩემთვის სირბილი, ეხლა უნდა დავისვენო, ვაიმე წელი მტკივა, აი ეხლა ფეხებიც ამტკივდა, აი საკონდიტროც აქ ყოფილა, წამოდი შევიდეთ.
- ანკა მოიცადე, ნუ დარბიხარ მოდი აქ, ეს უკვე ხუმრობა აღარ არის.
- ვიცი, ვიცი რომ ხუმრობა, აღარ არის და ამიტომ უნდა ვჭამო.
- ლუკას უნდა უთხრა, დეიდაშენს რას ეტყვი?
- ამ საღამოს, წვეულებას გავმართავ და ყველას, საზეიმოდ ვეტყვი.
- გაგიჟდი, გინდა დეიდაშენს, ინფაქტი მიიღოს?
- ნუ ნერვიულობ არ მიიღებს, მე კი არ ვიტყვი, რომ ორსულად ვარ.
- აბა რის, თქმას აპირებ?
- მოითმინე და საღამოს, ყველაფერს გაიგებ.
- ანკა ნუ მაგიჯებ, მითხარი რის თქმას აპირებ.
- აუ აქ, შემწვარი ქათამი არ აქვთ ხო?
- ანკა რა ქათამი, წეღან ტორტი არ ჭამე?
- ეხლა მე, სახლში წავალ და შენ და თინას, ჩემთან გელოდებით.
- თინას?
- ჰო რაიყო, კარგი წავედი!
    ისე წავიდა,  ბოლოს მანც არ მითხრა, საღამოს რის განცხადებას აპირებს საზეიმოდ, როგორც ეს თვითონ თქვა. ანკა კიდე ვერ ხვდება, რა დაემართა საკუთარ თავს, ისევ იუმორით უყურებს ყველაფერს.
- რა მოხდა, ესეთი სასწრაფო რა იყო?
- ანკას ეხება?
- ამჯერად, რა დააშავა?
- ორსულად არის.
- მოიცადე, დარწმუნებულები ხართ?
- კი დღეს, ექიმთან იყო.
- ეხლა რას აპირებს?
- საღამოს წვეულებას მართავს, ჩვენს ამიტომ გამოგვიშვა აქ.
- ანკა ისევ, არ შეცვლილა.
- რა შეცვლიდა, არ ვიცი ეხლა რა მოხდება.
- იმედია ყველაფერი, კარგად ჩაივლის.
- მოდი ბოსტნეულიც ავიღოთ.
- წამოდი იქითაა.
- ელე!
- გისმენ თინა.
- ყველაფერი კარგად იქნება, დაგავიწყდა მე რეები გადავიტანე.
- ხო, მაგრამ ეხლა ყველაფერი სხვაგვარადაა, აქეთ ჩემი დაქალია, მეორე მხარეს ჩემი ძმა, მართლა არ ვიცი რა იქება.
- რა კარგია, რო მოხვედით, რამოდენიმე სალათა მეც მოვამზადე.
- ანკა შენ ექიმმა არ გითხრა, რომ დღეს უნდა დაისვენო?
- ეხლა რამე, რო არ გავაკეთო გავგიჟდები.
- მოიცადე გადი, ამას მე დავამთავრებ.
- მოდი დავლიოთ!
- გაგიჯდი? შენთვის, არკოჰოლი არ შეიძლება.
- ანკა ელე მართალია, მოდი ჯობია, ფორთოხლის წვენი დალიო.
- თინა კარგი რა, არ მინდა ფორთოხლის წვენი, ამის სუნი ნახე, ჯერ და გემო აქვს ნახე რა.
- რავიცი, კარგი გემო აქვს.
- ელე უთხარი რამე, რაღაც უგემურ წვენს, თინა ძალით მასმევს.
- ანკა არ გინდა დაისვენო? მიდი დაიძინე, ამასობაში ჩვენს ყველაფერს მოვრჩებით.
- უი მართლა, მე უკვე ყველას დაურეკე, საღამოს 8_ზე ყველა აქ იქნება.
- ვინ ყველა?
- წავედი მეძინება.
- ვერ ვხვდები, რა ჯანდაბას ვაკეთებ, ამ სულელ ბავშვს დაუჯერე და მართლა, წვეულებისთვის ვემზადები.
- ელე მგონი ესე უკეთესია, დამალვას ჯობია, დროულად უთხრს ყველას.
- თინა არ ვიცი, უკვე რა არის უკეთესი.
    უკვე სარამოს 7 საათია, ერთ საათში უკვე, სტუმრები აქ იქნებიან. მე კი არ ვიცი, ვინ  და საერთოდ ანკა, რის გამოცხადებას აპირებს. ისე გამოეწყო, ვიფირქრებდი, რომ ნიშნობა აქვს მეთქი, მაგრამ ვიცი, არ უყვარს გაოფიციალურობა.
- ვის ურეკავს სანდროს? მე უკვე დაურეკე.
- ვერ ვხვდები, სანდროს რა უნდა აქ?
- აი პირველი სტუმარიც მოვიდა, შემოდი ძვირფასო.
- გოგოებო აქ რა ხდება, რამეს ავღნიშნავთ?
- შემოდი ლუკა, არ ვიცი შენი შეყვარებული, დღეს ძალიან დიდი გმირობის ჩაენას აპირებს, ჩვენ არაფერს გვეუბნება.
- მოიცადე, მე ვკითხავ.
- შანსი არაა, არავის ვეტყვი.
- გამარჯობა ბავშვებო, როგორ ხართ?
- ანკა რა ხდება, ამჯერად რას ავღნიშნავთ?
- ბიჭებო შემოდით, ძალიან მომენატრეთ.
- საბა როგორ ხარ?
- თინა მოსვლას არ ვაპირებდი, ანკამ დაიჟინა.
- მარტო მოხვედი? ანი სად არის?
- ისიც მალე მოვა.
- თინა მოიწყინე?
- არაფერია ელე, კარგი იქნებოდა ილიაც აქ იყოს.
- მერე დაურეკე.
- არ შემიძლია, მაინც არ მოვა.
- ელე ცოტახნით, გარეთ გამოდი.
- სანდრო ვერ გხედავ, სად ხარ?
- აი აქ, დამინახე?
- კი მოვდივარ!
- მომენატრე, ამდენი ხანი სად იყავი?
- ეხლა დავამთავრე, თან მარტო არ ვარ.
- ილიაა? სანდრო სწორედ ეხლა, მეც ამას ვფიქრობდი, თინა იცი როგორი მოწყენილია? წამოდი შევიდეთ.
- მეც მაგას ვეუბნები, მაგრამ არ შემოდის.
- ილია კარგი რა, როდემდე უნდა დამალოთ, წამოდი თინა გელოდება.
- ბავშვებო სტუმრები გვყავს, გაიცანით სანდრო და ილია.
- მოიცადეთ სანდროს უკვე ვიცნობთ, მაგრამ ილია ვინ არის?
- ჩემი შეყვარებულია.
- ვერ გავიგე?
- ჰო გიგი, ილია ჩემი შეყვარებულია.
- გოგო! და ჩვენ, რატო არ ვიცით?
- გიგი დაწყნარდი, თინას უნდოდა თქმა, უბრალოდ შესაფერის მომენტს ეძებდა.
- ელენე ამას, მე და თინა გავარკვევთ, მოგვიანებით.
- მგონი ყველანი აქ ხართ, მგონი დროა დავიწყოთ! ყველა ერთდროულად, რატო გაჩუმდით?
- ანკა ძალიან გთხოვ ჯერ მე მითხარი, რის თქმას აპირებ, ჯობია ლუკას ცალკე უთხრა.
- ავოიეეე! წვეულება დაიწყო.
- ანკა გაჩერდი, ნუ სვავ.
- ელე რა ხდება?
- სანდრო არაფერი ვიცი.
- მოკლედ, რადგან ყველა, ესეთი ინტერესით ელოებით, ეხლა ძალიან მაგარ ამბავს გეტყვით.
- ლუკა ეხლა ანკამ, რაც არ უნდა თქვას, შენ მშვიდად შეხედე ამ ყველაფერს კარგი?
- ელენე რა ხდება?
- რადგან ყველამ იცით, რომ მე გიჯი ვარ და ყოველთვის სისულელებს ჩავდივარ, ალბათ გაინტერესებთ, რატომ ვაკეთებ ამ ყველაფერს?
- რა სულელია, ეხლა ეს უნდა აგვიხსნას?
- მე ყოველიდღე ვცხოვრობდი, იმის იმედით, რომ მომავალი კიდევ უფრო კარგი ყოფილიყო, ვიდრე აქამდე იყო. დიახ გიჯი ვარ, მე სულ ვიცინი და შემიძლია, სწრაფად რეაგირება ყველაფერზე. ვაკეთებ ისეთ რაღაცებს, რაც ელენეს არ მოსწონს, მაგრამ მე სხვანაირად არ შემიძლია. არ შემიძლია, უბრალოდ ვიჯდე და ვიტირო, ჩემს თავზე. ყველაფერი, თინას დაბადების დღიდან დაიწყო, მაგ დღეს გავიგე, ჩემი მძიმე დიაგნოზის შესახებ. მაპატით ვერ შევძელი, თქვენთვის მეთქვა. დღეს კი, საპირისპიროდ ძალიან ბედნიერი ვარ, კიდევ ერთი ახალი ამბებით. სიკვდილზე არასოდეს მიფიქრია, თუ არ ჩავთვლით იმას, რომ ელენე ყოველთვის, მოკვლით მემუქრება. ბავშვებო ეს ლუკაა, მე მან წკუიდან გადამიყვანა, მისი დამსახურებაა დღეს, რომ მე აქ ვდგევარ, თქვენს წინაშე და თამამად ვსაუბრობ ჩემზე.
- ანკა გთხოვ მითხარი, ეს ყველაფერი, რაც ეხლა თქვი ტყუილია.
- ელენე ესეთი სერიოზული, არასდროს არ ვყოფილვარ.
-  ძალიან გთხოვ მაგიდიდან ჩამოდი, ბავშვებო მშვიდად, ანკამ იხუმრა, ყველაფერი კარგად არის.
- ელენე სიმართლეა.
- ტყუილიაა....
- ძვირფასო, ძალიან ცუდად ხუმრობ.
- ლუკა ძალიან გთხოვ ჩამეხუტე.
- მგონი აჯობებს, ჩვენ წავიდეთ.
- ელენე გინდა, მე და ილია დავრჩებით.
- არა რა, ის ბავშვი ძალიან სულელია, გამიშვით მართლა უნდა მოვკლა.
- ელენე დაწყნარდი, ცოტახნით დრო მიეცი, ვერ ხედავ მართლა ცუდადაა.
- სანდრო იტყუება! გესმის იტყუება, მე მაგას კარგად ვიცნობ.
- მგონი ამჯერად, სიმართლეს ამბობს.
        ეხლაც კი არ მჯერა, რომ ანკა ამდენი ხანი, მძიმე დაავადებას ებრძოდა. თანაც მარტო, მეც ისეთი დაკავებული ვიყავი, ძალიან ცოტა დროს უთმობდი. ფაქტიურად დრო არ მრჩებოდა, მასთან სასაუბროდ. ვზივარ და ცრემლები თავისით მომდის, ლუკა ანკასთან დარჩა. მე კი სანდროსთან ერთად წამოვედი. ეხლა მის ოთახში ვზივართ, სანდრო ცდილობს ჩემს დაწყნარებას, მაგრამ უკვე შეუძლებელია. ანკას მოკვლა მინდა! მას არ აქვს, სიკვდილის უფლება!
- გინდა წავდეთ, ჩემთან ერთად წამოდი. იქ ძალიან ძლიერი, ექიმები არიან დაგვეხმარებიან.
- ლუკა ორსულად ვარ!
- ძვირფასო, რა მაგარია პატარა გვეყოლება.
- არ ვიცი, პირველი მე მოვკვდები, თუ ჩემი შვილი დაიბადება.
- ძალიან გთხოვ გაჩუმდი, შენ გამოჯამთელდები, ჩვენი პატარა კი დაიბადება, აი ნახე ყველაფერი კარგად იქნება.
      მის შემდეგ ერთი კვირა გავიდა, ლუკა უკვე გაფრენას აპირებს, მაგრამ მარტო, ანკამ აქ დარჩენა გადაწყვიტა. უკვე ყველაფერი მზად არის, ლუკა 4 საათზე მიფრინავს, დედა ისევ ტირლით აცილებს, ჩვენც მეგობრები, აქ ვართ და ვამხნევებთ. ლუკა ესეთი სევდიანი, პირვედად მიდის სახლიდან, პირველად არ უნდა აქედან წასვლა.
- უკვე დროა.
- ელე მაპატიე, რომ საუკეთესო ძმა, არასოდეს არ ვყოფილვარ.
- იცოდი, რომ გულის სიღრმეში მენატრებოდი და ყოველი შენი წასვლა, არასდროს არ მიხაროდა? კარს დაკეტავდი თუ არა, მე ეგრევე, ჩემს ოთახში ავდიოდი და გაუთავებლად ვტიროდი.
- ჩემი სულელი დაიკო, მეც ძალიან ბევრი მიტირია.
- სანდრო ჩემს დას გაუფთხილდი.
- მაგაზე არ იდარდო, მშვიდობიანად იმგზავრე.
- დედა ძალიან გთხოვ, ნუ ტირი მალე დავბრუნდები.
- თავს გაუფთხილი!
- ბავშვებო კარგად, მომავალ შეხვედრამდე!
- მოიცადეთ დამელოდეთ! ჩემი რეისიც 4 ზეა.
- ანკა ძვირფასო, ფთხილად ნუ დარბიხარ, არ წაიქცე.
გაგრძელება იქნება!

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები

საიტის წევრს ნიკით:  ბარბი ვულოცავთ დაბადების დღეს