ნაწარმოებები


გამოიწვიე პოზიტივისათვის     * * *     შეიხედეთ ლიტ-მოვლენაში     * * *     ურაკპარაკის მობილური ვერსია!!!     * * *     შეიხედეთ თემაში: ურაკპარაკის ფორუმი >> ლიტერატურული საიტის შესახებ >> ურაკპარაკის მობილური ვერსია - http://urakparaki.com/?m=13&Forum=1&Theme=1509

ავტორი: გიო ზედვაკელი
ჟანრი: პოეზია
2 სექტემბერი, 2018


სიბერეში დასაწერი ლექსი +18

მდინარის პირას შევჭამეთ  ,,კაშა,,
თვალები  გვქონდა  ჭაჭანაჭამი
ჭუკების...
სოფლელს  ვის  ყავდა ,,ნაშა,,?
არ იყო არსად ქალის  ჭაჭანი.
ერთი იყავი და ისიც -ჩემი!
ჩემი იყავი,ტყეში უსიერ
ასე იძახდი :
,,ვაიმე, ჩემი,,
,,მიდი, ჟორჟ!,,
,,მიდი, ჩემო მუსიე!,,
და  გადარბოდნენ ამ  ხმისგან მგლები,
ტყის ბინადარნი-თეთრი  ტურები.
და ჩვენ ფიჩხივით ვიწვოდით ვნებით,
სველ მიწას  შენი  ნათითურები
აჩნდა ისე რომ:  თითქოს  კვერნებმა
გადაირბინეს მასზე ქოშინით.
როგორც ოთახში,ისე არეულ
ტყეში  ეყარა შენი ქოშები.
წისქვილი  ფქვავდა საღომე ღერღილს,
ტოტზე  გალობდა ჩიტი ნამგალა.
არ მეშინოდა თოფის და მეხის.
ახლა  რა ჭირმა ამაკანკალა?!.






კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები