ნაწარმოებები


გამოიწვიე პოზიტივისათვის     * * *     შეიხედეთ ლიტ-მოვლენაში     * * *     ურაკპარაკის მობილური ვერსია!!!     * * *     შეიხედეთ თემაში: ურაკპარაკის ფორუმი >> ლიტერატურული საიტის შესახებ >> ურაკპარაკის მობილური ვერსია - http://urakparaki.com/?m=13&Forum=1&Theme=1509

ავტორი: გიო ზედვაკელი
ჟანრი: პოეზია
4 ნოემბერი, 2018


დილით ადრე ვდგები და

დილით  ადრე  ვდგები და
ვდარდობ იმ გაწყვეტილ ძილს,
როცა  მესიზმრებოდა,სოფლად როგორ  თოვდა
და გაწეწილს  ვხედავდი  ბებიაჩემ ქეთოს,
კვარით  ცეცხლს რომ ანთებდა .მერე  ჩვენი ოდა,
ღმერთო,როგორ  თბებოდა,
ტყემლის ფიჩხი  წივილს
დაიწყებდა .
სამოთხე მქონდა  ჩემი  წილი.

დილით  ადრე ვდგები  და  ამ ქარიან დიღომს
მივუყვები.ბებია  რად მესიზმრა წუხელ?
დავურეკო? თან ვშიშობ ,ნეტავ კარგად იყოს,
უჩიოდა  წნევას და  დასუსტებულ მუხლებს.

დილით  ადრე ვდგები და მახსენდება  ძროხა,
ბებიამ რომ  გაყიდა და 600 ლარით
წიგნი დამაბეჭდინა შავ –თეთრი  და  ოხრად,
და ზეცაში  დაჰქროდა  სიხარულით  ქალი.

დილით  ადრე  ვდგები და ზოგჯერ  გავა კვირა,
ისიც არ  მახსენდება თუ ოდესმე  ვწერდი;
ბოლოს შენთან ვიყავი და წიგნმა  გამაკვირვა,
ბალიშის  ქვეშ რომ  გქონდა  შენახული ,ბები.

დილით ადრე  ვდგები და  როგორც  ყველა თითქმის
სამსახურში  მივდივარ,რომ ვიშოვო ხვალის
სარჩო.ჩემი ბავშვობა თითქოს ხელებს მიქნევს,
და მომყვება ლოცვები თმაშევერხლილ ქალის.


















კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები