ნაწარმოებები



ავტორი: ადვოკატი კახაბერ როდინაძე
ჟანრი: კრიტიკა-პუბლიცისტიკა
4 ივნისი, 2019


სამშობლოს მოღალატეების გამოსაცნობი ტესტი №8 (1918 წლის 28 მაისის გერმანია-საქართველოს ფოთის ხელშეკრულება)

სამშობლოს მოღალატეების გამოსაცნობი ტესტი  №8

(1918 წლის 28 მაისის გერმანია-საქართველოს ფოთის ხელშეკრულება)



სამშობლოს მოღალატეები არიან ისინი, ვინც საქართველოს ეროვნული ღალატის აქტად არ აცხადებენ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლების მიერ 1918 წლის 28 მაისის გერმანია-საქართველოს ფოთის (მფარველობის, ე.წ. ”პროტექტორატის”) ხელშეკრულების („დროებითი შეთანხმება გერმანიასა და საქართველოს შორის წინასწარ ურთიერთგანწყობილების დამყარების შესახებ“) პირველი პუნქტის ხელმოწერას, რომლის თანახმად გერმანიის მოთხოვნით საქართველომ  სცნო 1918 წლის 3 მარტის ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულება, ანუ საქართველომ,  გერმანიის მოთხოვნით, გერმანიის მოკავშირის,  ოსმალეთის საკუთრებად სცნო ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3,  - ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქები.

იმის მხედველობაში მიღებით, რომ, რომც ვივარაუდოთ, რომ, რაღაც სასწაულით, ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, 1918 წელს ოსმალეთისთვის გადაცემაში დამნაშავე არ არის ის, ვინც სხვას მიწები წაართვა, ანუ დამნაშავე არ არის გერმანია და მისი მოკავშირე ოსმალეთი, არამედ დამნაშავე არის ის, ვისაც მიწები წაართვეს, ანუ დამნაშავე არის რუსეთი, მაინც, ამ სასწაული ვარაუდის შემთხვევაშიც კი, მაინც, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის  ხელისუფლება ვალდებული იყო სამართლებრივად არ ეღიარებინა 1918 წლის 3 მარტს რუსეთის შემადგენლობაში მყოფი ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, ოსმალეთისთვის გადაცემა, იმ ვარაუდით, რომ მომავალში შესაძლებლობა ჰქონოდა სამართლებრივი პრეტენზიები წარედგინა ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, დაბრუნების მოთხოვნით.

ეს მტკიცება ეფუძვნება შემდეგ ფაქტებს:

1) 1877-78 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომის შედეგად რუსეთის იმპერიამ ოსმალეთის იმპერიას წაართვა ბათუმის ოლქი.

2) 1918 წლის 3 მარტს, ანუ 1918 წლის 26 მაისს საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე  თითქმის 3 თვით  ადრე, ბრესტ-ლიტოვსკის  ზავის ხელშეკრულებით, რომელიც დადებული იყო, ერთი მხრით, გერმანიას და მის მოკავშირეებს, ავსტრია-უნგრეთს, ოსმალეთსა და ბულგარეთს, და მეორე მხრივ, საბჭოთა რუსეთს შორის, გერმანიამ მოკავშირეებთან ერთად საბჭოთა რუსეთს წაართვა ბათუმის, ყარსის და არდაგანის ოლქები, რომლებიც გადაეცა ოსმალეთს, ანუ ისტორიული საქართველოს, ბათუმის, ყარსის და არდაგანის ოლქები, გერმანიამ, მოკავშირეებთან ერთად, წაართვა რუსეთის სახელმწიფოს და შესაბამისად, იმ მომენტში რუსეთის სახელმწიფოში მცხოვრებ ქართველ ხალხს.


3) ანუ, 1878 წელს რუსეთის იმპერიამ ოსმალეთის იმპერიას წაართვა ბათუმის ოლქი, ხოლო 1918 წლის 3 მარტის ბრესტის ზავით უკან დაუბრუნა, იმ მომენტში, როცა ბათუმის ოლქი რუსეთის შემადგენლობაში შედიოდა. აღსანიშნავია, რომ რუსეთისგან დამოუკიდებელი ”ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკა”  შეიქმნა 1918 წლის 22 აპრილს, საქართველოს, აზერბაიჯანის და სომხეთის შემადგენლობით.  საქართველოს დამოუკიდებლობა (ფაქტიურად, ”ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკან“, და არა რუსეთისგან) გამოცხადდა 1918 წლის 26 მაისს.


4) 1918 წლის 28 მაისს, ანუ  1918 წლის 26 მაისს საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის გამოცხადებიდან 2 დღის შემდეგ, ქალაქ ფოთში დაიდო  გერმანია-საქართველოს 1918 წლის 28 მაისის ფოთის (ე.წ. ”პროტექტორატის”(მფარველობის))  ხელშეკრულება,  რომლის პირველი მუხლით გერმანიამ აიძულა  საქართველო ეცნო 1918 წლის 3 მარტის  ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულება, თავისი მოკავშირის, ოსმალეთის სასარგებლოდ.


ანუ, გერმანიის მოთხოვნით, 1918 წლის 28 მაისის გერმანია-საქართველოს 1918 წლის 28 მაისის ფოთის (მფარველობის, ე.წ. ”პროტექტორატის”) ხელშეკრულების („დროებითი შეთანხმება გერმანიასა და საქართველოს შორის წინასწარ ურთიერთგანწყობილების დამყარების შესახებ“) პირველი მუხლით გერმანიამ აიძულა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლება ეცნო 1918 წლის 3 მარტის  ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულება, ანუ გერმანიის მოთხოვნით, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლებამ  სცნო  ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, გადაცემა გერმანიის მოკავშირის, ოსმალეთის, სასარგებლოდ.

ანუ, 1918 წელს  ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, გადაცემაში გერმანიის მოკავშირის, ოსმალეთის, სასარგებლოდ,  მთავარი დამნაშავე არის გერმანია.

5) რომც ვივარაუდოთ, რომ, რაღაც სასწაულით, ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, 1918 წელს ოსმალეთისთვის გადაცემაში დამნაშავე არ არის ის, ვინც სხვას მიწები წაართვა, ანუ დამნაშავე არ არის გერმანია და მისი მოკავშირე ოსმალეთი, არამედ დამნაშავე არის ის, ვისაც მიწები წაართვეს, ანუ დამნაშავე არის რუსეთი, მაინც, ამ სასწაული ვარაუდის შემთხვევაშიც კი, მაინც, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის  ხელისუფლება ვალდებული იყო სამართლებრივად არ ეღიარებინა 1918 წლის 3 მარტს რუსეთის შემადგენლობაში მყოფი ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, ოსმალეთისთვის გადაცემა, იმ ვარაუდით, რომ მომავალში შესაძლებლობა ჰქონოდა სამართლებრივი პრეტენზიები წარედგინა ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, დაბრუნების მოთხოვნით.

6) მაგრამ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლებამ,  გერმანიის მოთხოვნით, 1918 წლის 28 მაისის გერმანია-საქართველოს 1918 წლის 28 მაისის ფოთის (მფარველობის, ე.წ. ”პროტექტორატის”) ხელშეკრულების („დროებითი შეთანხმება გერმანიასა და საქართველოს შორის წინასწარ ურთიერთგანწყობილების დამყარების შესახებ“) პირველი მუხლით სცნო 1918 წლის 3 მარტის  ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულება, ანუ გერმანიის მოთხოვნით, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლებამ სცნო  ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, გადაცემა გერმანიის მოკავშირის, ოსმალეთის, სასარგებლოდ.

7) ანუ, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლებამ 1918 წლის 28 მაისს ჩაიდინა ეროვნული ღალატის აქტი, რაც იმაში გამოიხატა, რომ, გერმანიის მოთხოვნით, 1918 წლის 28 მაისის გერმანია-საქართველოს 1918 წლის 28 მაისის ფოთის (მფარველობის, ე.წ. ”პროტექტორატის”) ხელშეკრულების („დროებითი შეთანხმება გერმანიასა და საქართველოს შორის წინასწარ ურთიერთგანწყობილების დამყარების შესახებ“) პირველი მუხლით საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლებამ სცნო 1918 წლის 3 მარტის  ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულება, ანუ გერმანიის მოთხოვნით, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლებამ სცნო  ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, გადაცემა გერმანიის მოკავშირის, ოსმალეთის, სასარგებლოდ.


ყოველივე ზემოთ აღნიშნულიდან გამომდინარე,


ვადგენთ სამშობლოს მოღალატეების გამოსაცნობ ტესტს:


აცხადებთ თუ არა საქართველოს ეროვნული ღალატის აქტად  საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლების მიერ 1918 წლის 28 მაისის გერმანია-საქართველოს ფოთის (მფარველობის, ე.წ. ”პროტექტორატის”) ხელშეკრულების („დროებითი შეთანხმება გერმანიასა და საქართველოს შორის წინასწარ ურთიერთგანწყობილების დამყარების შესახებ“) პირველი პუნქტის ხელმოწერას, რომლის თანახმად გერმანიის მოთხოვნით საქართველომ  სცნო 1918 წლის 3 მარტის ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულება, ანუ საქართველომ,  გერმანიის მოთხოვნით, გერმანიის მოკავშირის,  ოსმალეთის საკუთრებად სცნო ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3,  - ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქები.

იმის მხედველობაში მიღებით, რომ, რომც ვივარაუდოთ, რომ, რაღაც სასწაულით, ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, 1918 წელს ოსმალეთისთვის გადაცემაში დამნაშავე არ არის ის, ვინც სხვას მიწები წაართვა, ანუ დამნაშავე არ არის გერმანია და მისი მოკავშირე ოსმალეთი, არამედ დამნაშავე არის ის, ვისაც მიწები წაართვეს, ანუ დამნაშავე არის რუსეთი, მაინც, ამ სასწაული ვარაუდის შემთხვევაშიც კი, მაინც, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის  ხელისუფლება ვალდებული იყო სამართლებრივად არ ეღიარებინა 1918 წლის 3 მარტს რუსეთის შემადგენლობაში მყოფი ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, ოსმალეთისთვის გადაცემა, იმ ვარაუდით, რომ მომავალში შესაძლებლობა ჰქონოდა სამართლებრივი პრეტენზიები წარედგინა ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, დაბრუნების მოთხოვნით.


თუ გიპასუხათ:


„არაო, არ ვაცხადებო საქართველოს ეროვნული ღალატის აქტად  საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლების მიერ 1918 წლის 28 მაისის გერმანია-საქართველოს ფოთის (მფარველობის, ე.წ. ”პროტექტორატის”) ხელშეკრულების („დროებითი შეთანხმება გერმანიასა და საქართველოს შორის წინასწარ ურთიერთგანწყობილების დამყარების შესახებ“) პირველი პუნქტის ხელმოწერას, რომლის თანახმად გერმანიის მოთხოვნით საქართველომ  სცნო 1918 წლის 3 მარტის ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულება, ანუ საქართველომ,  გერმანიის მოთხოვნით, გერმანიის მოკავშირის,  ოსმალეთის საკუთრებად სცნო ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3,  - ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქები”.


ესე იგი,  სამშობლოს მოღალატეა.


ფუი  ეშმაკს.




P.S.


უპასუხეთ ამ ტესტში დასმულ კითხვას,


აცხადებთ თუ არა საქართველოს ეროვნული ღალატის აქტად  საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლების მიერ 1918 წლის 28 მაისის გერმანია-საქართველოს ფოთის (მფარველობის, ე.წ. ”პროტექტორატის”) ხელშეკრულების („დროებითი შეთანხმება გერმანიასა და საქართველოს შორის წინასწარ ურთიერთგანწყობილების დამყარების შესახებ“) პირველი პუნქტის ხელმოწერას, რომლის თანახმად გერმანიის მოთხოვნით საქართველომ  სცნო 1918 წლის 3 მარტის ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულება, ანუ საქართველომ,  გერმანიის მოთხოვნით, გერმანიის მოკავშირის,  ოსმალეთის საკუთრებად სცნო ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3,  - ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქები.


იმის მხედველობაში მიღებით, რომ, რომც ვივარაუდოთ, რომ, რაღაც სასწაულით, ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, 1918 წელს ოსმალეთისთვის გადაცემაში დამნაშავე არ არის ის, ვინც სხვას მიწები წაართვა, ანუ დამნაშავე არ არის გერმანია და მისი მოკავშირე ოსმალეთი, არამედ დამნაშავე არის ის, ვისაც მიწები წაართვეს, ანუ დამნაშავე არის რუსეთი, მაინც, ამ სასწაული ვარაუდის შემთხვევაშიც კი, მაინც, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის  ხელისუფლება ვალდებული იყო სამართლებრივად არ ეღიარებინა 1918 წლის 3 მარტს რუსეთის შემადგენლობაში მყოფი ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, ოსმალეთისთვის გადაცემა, იმ ვარაუდით, რომ მომავალში შესაძლებლობა ჰქონოდა სამართლებრივი პრეტენზიები წარედგინა ისტორიული საქართველოს ტერიტორიების 1/3-ის, ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქების, დაბრუნების მოთხოვნით.


ხალხო, დააკვირდი, რა ფარისევლურად ცდილობენ სამშობლოს მოღალატეები დასმულ კითხვაზე პასუხის გაცემისგან თავის არიდებას, რა ფარისევლურად გადააქვთ საუბარი სხვა თემებზე.


ხალხო, დააკვირდი, ვინ რა პასუხს გასცემს ამ ტესტს. და მიხვდები, მოღალატეა თუ არა,  ჭკვიანია თუ ბრიყვი. თუ ისე, რა.  რახან მიტინგზე ვიღაცამ  რახაც დაიყვირა,  მოღალატეობის, თუ უვიცობის, თუ სიბრიყვის  გამო, ამიტომ გაუაზრებლად, მოსალოდნელი კატასტროფული შედეგების გააზრების გარეშე,  თვითონაც ბრმად იმეორებს სხვის ნათქვამს.



კახაბერ როდინაძე
ადვოკატი
ბათუმი, აჭარა
04.06.2019

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები