ნაწარმოებები


ურაკპარაკის მობილური ვერსია!!!     * * *     შეიხედეთ თემაში: ურაკპარაკის ფორუმი >> ლიტერატურული საიტის შესახებ >> ურაკპარაკის მობილური ვერსია - http://urakparaki.com/?m=13&Forum=1&Theme=1509

ავტორი: გილო
ჟანრი: პოეზია
30 ივლისი, 2020


ღრუბელის კაცო



სახელი შენი  ვიღაცისთვის არის იმედი
და შენი თვალი კბილზე ბასრია,
ნეტავი როდის გიმღერებენ  ღრუბელის კაცო,
აქამდე მიწის მესმოდა ლხენა.
ბალახის ნამწვი შეგაფხიზლებს ხანდახან - მჯერა,
როგორც მხრჩოლავი ქათინაური.
დიდი შვებაა შვილები რომ სიზმრებს იხდენენ,
ნერგები უხმო ლოცვას ჭკნებიან.
შენი ძაბრიდან ერბოს ფერი მზე ათბობს სახლებს,
და ჩალის ქუდში თავი ჩვენია.
ხანდახან წვიმაც იწრიტება ძაბრის ყელიდან,
ჰორიზონტს მოსდევს როგორც სიდინჯე,
ან სიჯიუტის ამღვრეული წამოსველება
- სხვადასხვა გზისკენ წასვლას გვიბიძგებს.
აქამდე როგორ გვიმღეროდი ღრუბელის კაცო?
რა ძაფით ქსოვდი დარდის შვეულებს?
ვცოცდებოდით და გვიწყრებოდა შენი გზა-კვალი,
ასე აღმა სვლას გადაჩვეულებს.
ჩვენი ნამღერი რა ხანია დამრეცს გაეკრა
და ბოლო სიტყვა ვერ მოვიშუშეთ.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები