ნაწარმოებები


გამოიწვიე პოზიტივისათვის     * * *     შეიხედეთ ლიტ-მოვლენაში     * * *     ურაკპარაკის მობილური ვერსია!!!     * * *     შეიხედეთ თემაში: ურაკპარაკის ფორუმი >> ლიტერატურული საიტის შესახებ >> ურაკპარაკის მობილური ვერსია - http://urakparaki.com/?m=13&Forum=1&Theme=1509

ავტორი: ინკოგნიტო1993
ჟანრი: პოეზია
4 ოქტომბერი, 2020


სარაფნიანი ანო. (ვარᲫიელი მონაზვნის ამბავი)

ბიᲭუნა ვეᲦარ დავივიწყე,
ᲫუᲫუზე ყოველ დახედვისას
კოცნა მახსენდება Თავხედისა.

ᲩემᲨი ომია და დამლეწავენ,
ᲨენᲨი მᲨვიდობაა  _ გამეცალე,
ისე მენატრება გარეწარი.

მე რომ სარაფანიᲗ ვეახელი,
როგორ გადავᲗელეᲗ ვენახები,
ახლა მოგონებებს ვენახვები,
სიმწრისგან ვხრიალებ, ვერ ვახველებ.

წვიმებო აᲦარ დამასველოᲗ,
გრᲫელო ქარიᲨხლებო დამასვენეᲗ,
მხოლოდ Შენ უნდა გამასვენო _ ვარᲫია.

Ღამე მტეხავს და ცაც მაციებს,
ყინვას იქადნება ᲦვარᲫლიანს.
მიეც გლახაკᲗა რაც მაცვია
და ისიც რაც არ მაცვია.

Ჩემზე გლახაკი ვინ იქნება,
ᲦმერᲗო Თუ გინდა მიწყინე,
ᲩაგებᲟუტები და მიგიქრები,
ნუ გგონია რომ ვიბრწყინებ.

რატომ არ ვენდო სიკვდილსაო,
ვინ ვარ ასეᲗი მიᲦალატოს.
ახალგაზრდობას ვინᲦა ნატრობს
სიბერე როგორ მიგდის ანო?

აჰა ეკლესიას ᲨევუᲫვერი,
გუდა_ნაბადი ავიკარი,
არავის აᲦარ გავეკარე,
ᲨეუᲫლებელი ᲨევუᲫელი.

როგორ დავუᲫვრე ნარატივებს,
ან სიკვდილის წინ რა მატირებს,
მიეც მᲨვიდობა ამა ტვინებს.

ბიᲭი პირსახე დანაბანი,
ქოᲨები, მოკლე სარაფანიᲗ
და Ჭიქა წყალი დამახვედრე,

რომ მოვალ ᲦმერᲗო ანაფორიᲗ,
გამხადე წყეული ანაფორა
და ის სარაფანი მომაზომე,
ᲨეგᲗხოვ მოხუცი მონაზონი.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები