ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: დავით კვიტატიანი
ჟანრი: პოეზია
12 ოქტომბერი, 2020


covid-პოეზია - აღსარება

ვხვდები, რომ ოდნავს გაწყენინე, ვიცი რა ვქენი...
უბრალოდ, ლექსი წაიკითხე და  სხვაა თითქოს...
მე პოეზია ისე მკურნავს, ვით პლაქველინი
ამ კოვიდისგან - კარანტინი - ვითომ და ვითომ...

და თავს ვიტყუებ...  ყველა ლექსი - ჯავრის ამოყრა-
წამიერია განკურნება, შვება, ღერებიც.
მე რომ ნაფაზებს დარდის ქულებს ამოვაყოლებ,
იქვე მტრედები გაკვირვებას მოიღერებენ.

შენ მკიცხავ ალბათ, მართალიც ხარ, მხოლოდ შეძელი -
გამიგო ოდნავ, ოჰ, რადგანაც ხშირად ვწერ ახლა.
და უბრალო ვარ, როცა კალამს ვანდობ შეგრძნებებს,
როცა სხეული დაქანცული ირეცხავს დაღლას.

მე იმედი მაქვს შენი ღრმა და სანდო თვალების,
რომლებში მუდამ ემპათიის მზეები სახლობს.
და იმედი მაქვს, გამოგივა ჩემი დანდობაც,
რომ მხოლოდ შენი მზეებია ნამდვილი - მათბობს.
12.05.2020

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები

საიტის წევრს ნიკით:  მელ.ზ. ვულოცავთ დაბადების დღეს