ნაწარმოებები


ურაკპარაკის მობილური ვერსია!!!     * * *     შეიხედეთ თემაში: ურაკპარაკის ფორუმი >> ლიტერატურული საიტის შესახებ >> ურაკპარაკის მობილური ვერსია - http://urakparaki.com/?m=13&Forum=1&Theme=1509

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
21 თებერვალი, 2021


Сергей Есенин - Синий туман. Снеговое раздолье...

სერგეი ესენინი - ლურჯი ნისლი და თოვლის ტრამალი

ლურჯი ნისლი და თოვლის ტრამალი,
ნამგალა მთვარის კრთოლვა-ღიმილი,
გულს სიამოვნებს თავსგადამხდარი
რომ გაიხსენოს ჩუმი ტკივილით.

კართან დაყრილი ფხვიერი თოვლი.
ამდაგვარ ღამეს - უსიტყვოდ, მალვით,   
ჩამოფხატული ფაფახით, თრთოლით,
მამისეული დავტოვე სახლი.

კვლავ დავუბრუნდი მშობლიურ მხარეს.
ნეტავი ვინმე მიხსენებს ოხვრით?
დევნილ მწირივით სახემწუხარე
ვდგავარ პარმაღთან საკუთარ ქოხის.

მდუმარე ვჭმუჭნი ქუდს ახალთახალს,
ყარყუმის ფაფახს ვუცქერ მოწყენით,
ვიხსენებ ბებოს, პაპას, სამარხავს
გაფაშრებული თოვლით მოფენილს.

ზედ დაგვეყრება სუყველას ბელტი
და გაგვსუდრავენ მოკვდავებს თალხით,
ადამიანებს ამიტომ ველტვი,
ამიტომ მიყვარს ესოდენ ხალხი.

ნირწამხდარს ცრემლი მადგება თვალში,
ვიღიმი, სულში თუმც მზე განელდა -
თითქოსდა ქოხმახს, პარმაღთან ძაღლით,
ვათვალიერებ უკანასკნელად.

21 თებერვალი, 2021 წ.



Сергей Есенин - Синий туман. Снеговое раздолье...

Синий туман. Снеговое раздолье,
Тонкий лимонный лунный свет.
Сердцу приятно с тихою болью
Что-нибудь вспомнить из ранних лет.

Снег у крыльца как песок зыбучий.
Вот при такой же луне без слов,
Шапку из кошки на лоб нахлобучив,
Тайно покинул я отчий кров.

Снова вернулся я в край родимый.
Кто меня помнит? Кто позабыл?
Грустно стою я, как странник гонимый, —
Старый хозяин своей избы.

Молча я комкаю новую шапку,
Не по душе мне соболий мех.
Вспомнил я дедушку, вспомнил я бабку,
Вспомнил кладбищенский рыхлый снег.

Все успокоились, все там будем,
Как в этой жизни радей не радей, —
Вот почему так тянусь я к людям,
Вот почему так люблю людей.

Вот отчего я чуть-чуть не заплакал
И, улыбаясь, душой погас, —
Эту избу на крыльце с собакой
Словно я вижу в последний раз.

1925 г.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები