ნაწარმოებები



ავტორი: ცისკაძე ოთარი
ჟანრი: თარგმანი
7 მარტი, 2021


Сергей Есенин - Ну, целуй меня, целуй...

სერგეი ესენინი - მიდი, მაკოცე მწველი ამბორით...

მიდი, მაკოცე მწველი ამბორით,
თუნდ სისხლი წამსკდეს, მტანჯოს წყლულებმა,
რადგან არ მოსწონს ცხელ გულს აბორგილს
გულცივი ნების განკარგულება.

გადაყირავდა კათხა, ვცოდვილობთ,
ვერ ვეღირსებით სხვათებრ განცხრომას,
წუთისოფელში, ჩემო დობილო,
ერთხელ მოვდივართ მხოლოდ საცხოვრად!

გაქრა ღრუბელთა ჯგუფი ყომრალი,
მშვიდად ახედე ზეცის კამარას,
მთვარე ვითარცა ქარცი ყორანი,
თავს დასტრიალებს მიწას ნარნარად.

მიდი, მაკოცე მთელი ძალ-ღონით,
სიმღერა მიძღვნა უკვე ხრწნადობამ,
ჩემი სიკვდილი ალბათ ალღოთი
იგრძნო კამკამა ღამის მნათობმა.

ძალა ყოველთა მჭკნობი, წარმხოცი!
ვერ შემაშინებს კვდომის ნაბათი!
აღსასრულამდე მინდა დალოცვილ
ბაგეთა კოცნა, მათი შარბათი!

რათა ბურანის ნისლში მოხვედრილს,
სმენას მიტკბობდეს აღთქმა ნაჩვევი
ნაზ შარიშურში ლამაზ შოთხვების:
„შენი ვარ, მარად შენად დავრჩები“!

სანამ დაგიცლის კათხას სიბერე,
სანამ აქედან აიბარგები,
ჩემო დობილო, სვი და იმღერე,
ქვეყნად სულ ერთხელ დავიბადებით!

7 მარტი, 2021 წ.



Сергей Есенин - Ну, целуй меня, целуй...

Ну, целуй меня, целуй,
Хоть до крови, хоть до боли.
Не в ладу с холодной волей
Кипяток сердечных струй.

Опрокинутая кружка
Средь веселых не для нас.
Понимай, моя подружка,
На земле живут лишь раз!

Оглядись спокойным взором,
Посмотри: во мгле сырой
Месяц, словно желтый ворон,
Кружит, вьется над землей.

Ну, целуй же! Так хочу я.
Песню тлен пропел и мне.
Видно, смерть мою почуял
Тот, кто вьется в вышине.

Увядающая сила!
Умирать – так умирать!
До кончины губы милой
Я хотел бы целовать.

Чтоб все время в синих дремах,
Не стыдясь и не тая,
В нежном шелесте черемух
Раздавалось: «Я твоя».

И чтоб свет над полной кружкой
Легкой пеной не погас –
Пей и пой, моя подружка:
На земле живут лишь раз!

1925

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები