ნაწარმოებები



ავტორი: ცისკაძე ოთარი
ჟანრი: თარგმანი
4 აპრილი, 2021


Сергей Есенин - Не жалею, не зову, не плачу

სერგეი ესენინი - უკვე არ ვნანობ, აღარ ვუხმობ და აღარც ვტირი

უკვე არ ვნანობ, აღარ ვუხმობ და აღარც ვტირი,
ყოველი ვაშლის ყვავილივით გადიყვავილებს,
შემეპარება ჭკნობისფერი ათასნაირი
და ვერასოდეს დავიბრუნებ ჩემს სიყმაწვილეს.

გულო ვერ შეძლებ ძველებური ცეცხლი წამკიდო
ძალუმი ძგერით, რადგან უკვე ყინვამ შეგსუდრა,
ვერ შემიტყუებს ვერც მოჩითულ არყთა სამკვიდრო,
ფეხშიშველამ რომ ვიწანწალო უწინდებურად.

მოხეტე სულო, ვეღარ შეძლებ შეხვდე იალონს
ბაგეთა ცეცხლით, მოგიზგიზე ტრფობის ალმურით,
ო, დაკარგულო: სიხასხასევ, თვალთა ბრიალო,
ჭარბო გრძნობებო - გარდასულა დრო საამური!

აღარც წადილი შემრჩენია გულში გიჟმაჟი,
ჩემო ცხოვრებავ, სიზმარში ვარ შენი მზერალი?
თითქოს გნიასში გაზაფხულის ლამაზ რიჟრაჟის,
გადაგიქროლე ვარდისფერი ჩქარი მერანით.

ყველა ჩვენთაგანს გვემუქრება ჭკნობით სიხრწნადე,
ფოთლები ცვივა ნეკერჩხლის ხეს მდოვრედ რვალებად,
კურთხეულ იყოს უკუნითი უკუნისამდე -
ის, რაც ამქვეყნად ყვავილობს და მიიცვალება!

4 აპრილი, 2021 წ.



Сергей Есенин - Не жалею, не зову, не плачу

Не жалею, не зову, не плачу,
Все пройдет, как с белых яблонь дым.
Увяданья золотом охваченный,
Я не буду больше молодым.

Ты теперь не так уж будешь биться,
Сердце, тронутое холодком,
И страна березового ситца
Не заманит шляться босиком.

Дух бродяжий! ты все реже, реже
Расшевеливаешь пламень уст
О, моя утраченная свежесть,
Буйство глаз и половодье чувств!

Я теперь скупее стал в желаньях,
Жизнь моя, иль ты приснилась мне?
Словно я весенней гулкой ранью
Проскакал на розовом коне.

Все мы, все мы в этом мире тленны,
Тихо льется с кленов листьев медь...
Будь же ты вовек благословенно,
Что пришло процвесть и умереть.

1921

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები