მენატრებოდა მსუბუქი ბრიზით
მხრებაბუზული ხალხის ყურება,
იმდენი ვწერე ამ ყველაფერზე
რომ
მოვიყვანე
ქალაქში
ქარი.

მენატრებოდა ძველ ფეხსაცმელში
შემოჟონილი სისველით ჟრჟოლა,
იმდენი ვქენი ღრუბლებზე წერით,
რომ
მოვიყვანე
ქალაქში
წვიმა.

მენატრებოდა გათეთრებამდე
მისულ ხელების არყით გათბობა,
იმდენი ვქენი ამაზე ფიქრით,
რომ
მოვიყვანე
ქალაქში
თოვლი.

მენატრებოდა მქრალი დღეები
თაფლისფერი რომ დაჰკრავდა ლანდად,
და უმიზნობით მოხეტიალეს
შენი,
ჩემამდე
მოყვანა
დამრჩა…