ნაწარმოებები


გამოიწვიე პოზიტივისათვის     * * *     შეიხედეთ ლიტ-მოვლენაში     * * *     ურაკპარაკის მობილური ვერსია!!!     * * *     შეიხედეთ თემაში: ურაკპარაკის ფორუმი >> ლიტერატურული საიტის შესახებ >> ურაკპარაკის მობილური ვერსია - http://urakparaki.com/?m=13&Forum=1&Theme=1509

ავტორი: გიო ზედვაკელი
ჟანრი: პოეზია
23 მარტი, 2009


ასე ვარ ამჯერად

შენ იქნებ არა,მე -მემეტები,
დაგკარგო...
და ამ ფონს დახატავს უთუოდ
მუსიკა-როკის ელემენტებით,
კადრი ზღვის,
მზის ჩასვლის დრო თუა.
ახლა მარტია,
ველოდი აპრილს და მოთოვა.
რა თვეაა,
სიმწვანე ვერ ნახა ფოთოლმა...
სიყვითლე გარეთ,
სიყვითლე სულში და მზის იქით.
მოვკალი ჩემში პოეტი,
და ახლა  ფიზიკით
ვერთობი,
ვეცნობი ნილს ბორს და
ნიუტონს,
ვიოცებ,
გშორდები და მაინც მიზიდავ-ამიტომ...
ამიტომ ვიოცებ ყველა დღეს,
ლოცვისაც არ მჯერა,
ყველაზე საბრალო,
უღმერთო პოეტი ამჯერად.













კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები