შენეულია
არა მხოლოდ
ზღვა და ლაჟვარდი,
არამედ,
წვიმის ეშხიანი
როკვაც _ უზადო,
ყველა წვრილმანი
ბუნებისა
არის ლამაზი,
მისი შეგრძნება
შეუძლიათ,
როცა უყვართო.

ჰოდა,
ღრუბლის ქვეშ
შენი ზეცის
მაცდურ სილურჯეს,
შევხარი ისე,
ვით პოეტი
ტრფობით აღვსილი,
საოცარია,
რომ ზაფხულის
ბათუმის ქუჩებს,
წვიმის წვეთებით,
მე მახსენებს
ახლა აპრილი.

                                          2006 წ.



                                  * * *

ცის სასთუმალზე თმაგაშლილი წვება აპრილი,
ისევ ჯიუტმა მონატრებამ ჩამიგდო ხელში,
და ძველებურად ღამესა და დღეს ვაადგილებ,
რომ გული თუ ვერ _, ხელისგული გაგითბო ლექსით.

ყველა ოცნება ერთად რომ არ დამიდნეს თვალწინ,
ბოლო დროს თავის მოტყუება გახდა საჭირო,
მაგრამ მე მაინც უგულწრფელეს ამ სიტყვებს გაწვდი,
რომ სიკვდილამდე უშენობას გადამარჩინო.