ნაწარმოებები


გამოიწვიე პოზიტივისათვის     * * *     შეიხედეთ ლიტ-მოვლენაში     * * *     ურაკპარაკის მობილური ვერსია!!!     * * *     შეიხედეთ თემაში: ურაკპარაკის ფორუმი >> ლიტერატურული საიტის შესახებ >> ურაკპარაკის მობილური ვერსია - http://urakparaki.com/?m=13&Forum=1&Theme=1509

ავტორი: გიო ზედვაკელი
ჟანრი: პოეზია
25 ნოემბერი, 2009


მიმისთან

თავი მიკროავტობუსის მინაზე,
თვალებიდან საახალწლო თბილისს ვრთავ,
მთვარე მომდევს ყოველ მეტრზე,
ვიაზრებ,
მეძებარი ძაღლივით და
მიმისთან
უნათურო, მყუდრო, ბოლო ოთახში
ჩემი ფოტო ახატია მონიტორს.
მერე მიმი ადუღებს თუ მოხარშავს
რძიან ყავას და ღიმილით მომიტანს.
მერე "კატა-თაგვობანას" ვთამაშობთ,
ის ფრაუა, მე-უბრალო ვიკონტი,
მე მეორე პოეტი ვარ ქალაქში,
მაგრამ თავსაც ბუნებრივად ვიკატებ.
მერე ქვევით (ღამე არი) კორპუსის
შესასვლელთან, ქარი ძვალს რო იღრღნიდა,
ვაბოლებ და...ყვითელი ავტობუსით
(გულს ვტოვებ და) ტანი მიმაქ დიღმიდან.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები